رفتن به بالا
  • چهارشنبه - 1 مرداد 1393 - 22:00
  • کد خبر : ۱۳۹۰۰
  • مشاهده :39 بازدید
  •   
  • Print Friendly
deffult

متن سخنان نماینده‌ی جنبش عدالت‌خواه دانشجویی در محضر رهبر انقلاب

دیدار دانشجویان با رهبر معظم انقلاب، ساعاتی پیش برگزار شد. احسان چنارانی، عضو شورای مرکزی جنبش عدالتخواه دانشجویی، در این دیدار به نمایندگی از این تشکل طی سخنانی نکات، مسائل و سوالات این تشکل دانشجویی در مورد شرایط کشور را بیان نمود. متن کامل این سخنان را در ادامه می خوانید: بسم‌الله الرّحمن الرّحیمضمن عرض سلام و خسته نباشید خدمت رهبر معظم ...
جنبش عدالتخواه دانشجویی: 

دیدار دانشجویان با رهبر معظم انقلاب، ساعاتی پیش برگزار شد. احسان چنارانی، عضو شورای مرکزی جنبش عدالتخواه دانشجویی، در این دیدار به نمایندگی از این تشکل طی سخنانی نکات، مسائل و سوالات این تشکل دانشجویی در مورد شرایط کشور را بیان نمود. متن کامل این سخنان را در ادامه می خوانید:

 

بسم‌الله الرّحمن الرّحیم

ضمن عرض سلام و خسته نباشید خدمت رهبر معظم انقلاب اسلامی و حضار محترم و با تشکر از فرصتی که در اختیار قرار داده شده. در ابتدا جنایات رژیم غاصب صهیونیستی در نوار غزه را محکوم کرده و در این ماه عزیز از خداوند متعال نصرت و پیروزی مستضعفان جهان را بر ظالمان و مستکبران طلب می‌کنیم.

***

«إنّ اللّه سبحانَهُ فَرَضَ في أموالِ الأغنياءِ أقواتَ الفُقَراءِ ، فما جاعَ فَقيرٌ إلاّ بما مُتِّعَ بهِ غَنيٌّ ، واللّه تعالى سائلُهُم عن ذلكَ»

امیر مؤمنان علی علیه‌ السّلام میفرمایند : خداوند سبحان خوراك تهيدستان را در اموال توانگران قرار داده است. پس هيچ تهيدستى گرسنه نماند، مگر به سبب اين‌كه ثروتمندی از حقّ او بهره‌مند شده است. و خداى بزرگ در اين باره از آنان بازخواست خواهد کرد. «نهج‌البلاغه، حكمت 328»

***

انقلاب اسلامی ایران به واسطه‌ی تعالیم عاشورایی، تحت رهبری امام خمینی(ره) به پیروزی رسید و برای تحقق اهداف خود، نظامی را تحت عنوان «جمهوری اسلامی» در نظر گرفت. استمرار این انقلاب و تحقق آرمان‌های آن، منوط به آسیب‌شناسی مستمر نظام جمهوری اسلامی و نقد درون گفتمانی آسیب‌ها و آفات موجود است. از آن‌جا که یکی از رسالت‌های جنبش دانشجویی تأکید و توجه بر این آسیب‌ها و طرح منتقدانه‌ی آن است، در دو بخش، به برخی آسیب‌های اقتصادی و سیاسی موجود در فضای کشور و تبعات فرهنگی آن اشاره می‌شود:

بخش اول: روندهای اقتصادی کشور و چالش‌ها و مسائل فرهنگی ناشی از آن

1- بسط ید سرمایه‌داران و قدرتمندان و بدل شدن صاحبان انقلاب به زائده‌ی آنان:

به تعبیر امام عظیم الشانمان، محرومین و مستضعفین صاحبان اصلی انقلاب‌اند، و به تبع، سمت‌وسوی سیاست‌های اقتصادی کشور بایستی در راستای نقش‌آفرینی هرچه بیشتر آنان در فضای کشور باشد، سیاست‌های اقتصادی شبه لیبرال و سرمایه‌دارانه‌ی اتخاذشده در سال‌های پس از جنگ تحمیلی با شدت و ضعف متفاوتی در تمامی دولت‌ها ، عملاً در راستای میدان دادن به سرمایه‌داران و متصلان به قدرت سیاسی حرکت کرده ، و موانع را یکی پس از دیگری برای انحصار و تمتع هر چه بیشتر آنان از سر راه برداشته است. سیاست‌های ابلاغی اصل 44 قانون اساسی نیز اگرچه بیشتر باهدف مردمی کردن اقتصاد ابلاغ شد،اما به علت قرار گرفتن در بستر همین اقتصاد لیبرال و عدم نظارت کافی کارایی لازم را نداشت ،و عملاً در مقام اجرا ،موانع موجود بر سر راه حرکت اقتصاد کشور به سمت سرمایه سالاری را تسهیل نمود و فضا را برای سیطره‌ی کامل این جریان اقتصادی فراهم ساخته است. و از طرف دیگر با بی‌توجهی به بخش تعاونی و در نتیجه پس رانده شدن سرمایه‌های خُرد و پراکنده‌ی مردمی به عرصه‌ی مصرف، و نه تولید، محرومان و مستضعفان و بخش بزرگی از طبقه‌ی متوسط به زائده‌ی سرمایه‌داران و قدرتمندان مبدل گشته‌اند.بنابراین از نظر ما راه‌حل اساسی مردمی کردن اقتصاد بیش از آن‌که واگذاری بنگاه‌های دولتی به سرمایه‌داران و نهادهای شبه‌دولتی باشد، توقف هر چه سریعتر قطار خصوصی‌سازی و پرداختن به توسعه‌ی بخش تعاونی است.

با توجه به این تجربه تاریخی ،جای این پرسش مهم وجود دارد که چه تضمینی است که مجریان قانون، همین رفتار را با اصول سیاست‌های اقتصاد مقاومتی نیز انجام ندهند؟ یعنی بخش‌هایی که مترادف با اقتصاد لیبرال است مانند توسعه حوزه عمل مناطق آزاد ،به سرعت اجرایی شود و بخش‌هایی که در تقابل با این روش و منش است ،مانند رفع وابستگی خود به کشورهای دیگر، به بهانه ارتباط با دنیا و اقتصاد آزاد، فراموش شود.

2- استحاله‌ی «مدیریت جهادی» و جایگزینی آن با بروکراسی فَشَل اداری:

حضرت‌عالی در نام‌گذاری سال جاری بر مسئله “مدیریت جهادی” تأکید نموده‌اید . مدیریت جهادی در دهه‌ی اول انقلاب بیش از هر عرصه‌ی دیگر در قالب نهاد «جهاد سازندگی» متجلی شد که برکات آن در اقداماتی چون محرومیت‌زدایی از روستاها، جهاد مهندسیِ جنگ تحمیلی و بسیاری موارد دیگر متجلی گشت. اما با در دستور کار قرار گرفتن سیاست‌های اقتصادی لیبرال در سال‌های پس از جنگ، مدیریت جهادی قربانی نگاه‌های سرمایه‌سالار و بروکراتیک گشت. پرسش ما این است که آیا برای نیل به آرمان مدیریت جهادی اولین قدم اصلاح نظام فشل اداری رایج نیست؟و اصلا آیا به نظر حضرت‌عالی اولین مقدمه‌ی تحقق مدیریت جهادی، کشیدن ترمز سیاست‌های اقتصادی سرمایه سالارانه نیست؟

3- پیدایش لیبرالسیم فرهنگی به دنبال لیبرالیسم اقتصادی:

سال جاری به نام «اقتصاد و فرهنگ» نام‌گذاری شده است. در رابطه با تحولات فرهنگی کشور در سال‌های پس از انقلاب اسلامی، ما بر این اعتقادیم که قسمت اعظمی از این تحولات، نشات گرفته از تغییرات اقتصادی رخ داده در کشور است. به این معنی که آزادسازی و لیبرالیسم اقتصادی، لیبرالیسم فرهنگی را به دنبال خواهد داشت و نمی‌توان از سویی سیاست‌های اقتصادی لیبرال را به مرحله اجرا گذاشت و از سوی دیگر تبعات فرهنگی آن را نپذیرفت. در سال‌های پس از جنگ که نسخه‌های اقتصادی بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول، در دستور کار مسئولین کشور قرار گرفت، بحث تهاجم فرهنگی در فضای کشور مطرح گشت؛ درحالی‌که در آن دوران و سال‌های پس از آن، بیش و پیش از تهاجم فرهنگی، کشور مورد تهاجم اقتصادی واقع گشت و تحولات فرهنگی متأثر از تحولات اقتصادی کشور بود. ما معتقدیم در نسبت میان اقتصاد و فرهنگ باید تأملی جدی‌تر صورت پذیرد و به این اقتضائات و پیامدها توجه شود.

4- کارکردهای منفی نظام بانکی در اقتصاد کشور:

نظام بانکی کشور یکی از اصلی‌ترین چالش‌های حال حاضر اقتصاد ایران است. نظامی که به عینه همان کارکرد نظام فاسد بانکی ربوی را ایفا می‌کنند و حتی معدود کار ویژه‌های مثبت بانک در غرب را هم ندارد،  مواردی چون ربوی بودن و اخلال در نظام اقتصادی به واسطه‌ی ورود در سوداگری به جای تولید، از مصادیق این امر است.حال شاید از بانک‌های خصوصی که هدفشان را در حداکثر سازی سود می‌بینند و برای رسیدن به این هدف از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند انتظاری نباشد ،اما برایمان قابل‌درک نیست که چرا بانک‌های دولتی و حتی متأسفانه بانک‌های تحت امر نهادهای وابسته به رهبری نظیر بانک‌های انصار،حکمت ایرانیان،قوامین،سینا،کارآفرین و غیره که باید الگوی دیگر بانک‌ها در پیاده‌سازی بانکداری مطلوب باشند،در عمل هیچ تفاوتی با دیگر بانک‌ها ندارند. ازاین‌رو ما به جد خواهان تغییر عملکرد در این‌گونه نهادها و بانک‌ها هستیم.

بخش دوم: روندهای سیاسی کشور و چالش‌ها و مسائل فرهنگی ناشی از آن

یکی از چالش‌های حال حاضر کشور، برخی رویه‌های غلط موجود در فضای سیاسی و اجتماعی است که می‌توان ذیل عنوان «تربیت سیاسی» از آن یادکرد. در ادامه به برخی از مصادیق این مسئله اشاره می‌شود:

1- فرهنگ سیاسی انتقام‌جویانه به جای فرهنگ سیاسی همیارانه در فضای کشور

اداره‌ی امور کشور، مستلزم گرایش جناح‌ها و گروه‌های سیاسی به وفاق و دوری از قبیله گرایی سیاسی است. این تنش و حاشیه‌سازی که ناشی از سیاست زدگی مفرط و دشمن پنداری طرف مقابل است، کشور را دچار حاشیه‌های مخرب و دعواهای سیاسی کم‌اهمیت می‌نماید، و موجب اتلاف سرمایه‌های فکری و انسانی می‌شود. اشکال گیری و بهانه‌جویی، متهم نمودن دولت به سازش‌کاری و خوشنود شدن از شکست دولت در برنامه‌های خود، از یک سو و سعی در منزوی نمودن منتقدان با زدن برچسب افراطی‌گری از سوی دیگر، از جمله نمودهای روحیه‌ی انتقام‌گیری سیاسی در فضای کنونی کشور است. لازمه‌ی اجتناب از چنین فضایی، کنار گذاشتن تنگ‌نظری سیاسی و افزایش آستانه‌ی تحمل دیدگاه‌های متفاوت است.

 2- غلبه‌ی رسالت جناحی بر رسالت انقلابی در میان جوانان انقلابی:

متأثر از آسیب فوق، جنبش دانشجویی و گروه‌های مردمی با فراموش کردن نقش مستقل خود در پیگیری و مطالبه‌ی اهداف انقلاب اسلامی، دچار وابستگی فکری به نهادهای خاص و یا گروه‌های سیاسی شده‌اند؛ تا آن جا که سقف نقش‌آفرینی خود در مسائل کشور را محدود به موضع‌گیری له یا علیه افراد و گروه‌های سیاسی تصور نموده و با قرار گرفتن پشت سر این جریانات، عملاً به ابزاری برای تبلیغات انتخاباتی و رقابت بر سر کسب مناصب سیاسی بدل گشته‌اند. ولایتمداری به شعارزدگی و احساس‌گرایی تقلیل یافته و به ابزاری برای طرد مخالفان مبدل شده است و «قدرت تحلیل»ی که حضرت‌عالی به مراتب روی آن تأکید دارید، به تربیت سازمانی و نگاه کد محور محدود شده است که به مخاطبش بدون مطالعه و بدون فکر و اندیشه، موضع و تحلیل می‌خوراند. در حقیقت رسالت جناحی جوانان انقلابی در حمایت یا مخالفت با دولت خاصی، بر رسالت انقلابی آنان غلبه یافته و به جای پیگیری مسائل اساسی کشور، آنان را درگیر مسائل دست چندم سیاسی نموده است.

اعتقاد ما بر این است که تسلط فضای امنیتی بر تشکل‌های دانشجویی و اقدام این تشکل‌ها بر اساس کدهایی که از جلسات محرمانه با چندین واسطه به آن‌ها میرسد باعث رکود و عدم رشد سیاسی آن‌ها می‌شود.

و به نظر ما علت عمده‌ی این مشکلات نهادمند نبودن بحث خطیر تربیت سیاسی است . متأسفانه برای این مهم، متولی خاصی نبوده و نهادهای متعددی به صورت سلیقه‌ای عمل می‌نمایند و از طرف دیگر، دستور کار یا روش تربیتی ای هم برای این موضوع اندیشیده نشده است.

* مشکلات و مسائل مربوط به خدمت سربازی

در انتها به نکته‌ای اشاره می‌کنیم که به نظر می‌رسد در این برهه از جمهوری اسلامی بسیار اهمیت دارد: حضرت‌عالی بارها به اهمیت مسئله‌ی جمعیت اشاره‌کرده‌اید؛ اما متأسفانه برای پیگیری این موضوع بازخوردهای مناسبی در بین مسئولین وجود نداشته است. برای نمونه یکی از مهم‌ترین مسائلی که سن ازدواج جوانان را به تأخیر می‌اندازد ،مسئله‌ی سربازی است هر چند ما نیز به داشتن مهارت نظامی واقف هستیم ،اما مدت زمان بیش از حد سربازی و هم چنین عدم ثبات قانون نظام‌وظیفه سبب شده است که سن ازدواج در بین جوانان به تأخیر افتاده و این موضوع تأثیر مستقیمی در نرخ رشد جمعیت داشته باشد. حداقل پیشنهادی که به نظر ما می‌رسد خدمتتان عرض کنیم، کاهش مدت زمان سربازی به آموزش مسائل نظامی و هم چنین تخصصی کردن سربازی مانند بسیاری از کشورها می‌باشد.

 در پایان شعری از شاعر جوان، هادی فردوسی، تقدیم می‌گردد:

ما دور مداری از خطر می‌گردیم

تا صبح به دنبال سحر می‌گردیم

سوگند به لاله‌ها که هم‌چون خورشید

زرد آمده ایم و سرخ برمی‌گردیم

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

انتهای پیام /

لینک کوتاه این مطلب: http://edalatkhahi.ir/?p=13900

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه


2 دیدگاه برای “متن سخنان نماینده‌ی جنبش عدالت‌خواه دانشجویی در محضر رهبر انقلاب”

  • محمد مهدی فروزانفر می‌گه:

    سلام
    بسیار موضوعات مفید و خوبی مطرح شد، هم از دوستانی که طرح فرمودند و هم از دوست خوبم، احسان عزیز ممنون.
    یا علی

  • حسن می‌گه:

    با سلام
    تو جلسه حضور داشتم، واقعا مطالب جنبش، به نسبت مطالب دیگران، بهتر بود، چرا که دیگر تشکلها در مورد مسائل روتین جامعه که غالبا در طنز سیاسی “دکتر سلام” اشاره میشوند، صحب کردن، اما مطالب جنبش، مطالب مهم و اساسی بود که متاسفانه به خاطر سیاست زدگی دیگر تشکلها، این مسایل مطرح نمیشوند، که چا دارد به عنوان یکی از اعضای جنبش عدالت خواهی، از اقدام بچه ها تقدیر و تکشر نمایم …
    یا علی

ارسال دیدگاه