رفتن به بالا
  • پنجشنبه - 19 شهریور 1394 - 18:17
  • کد خبر : ۱۴۹۴۴
  • مشاهده :16 بازدید
  •   
  • PrintFriendly and PDF
20150910_144113_IMG-3325

بر برجام ایرادات جدی ای وارد است/باید راه‌های نفوذ سیاسی و اقتصادی دشمن در برجام مسدود شود

پنجمین مصاحبه عدالتخواهی، با آقای ابراهیم کارخانه ای عضو کمسیون ویژه بررسی برجام بدین شرح است؛     عدالتخواهی : به نظر شما خطوط قرمزی که مدنظر نظام بوده در "برجام" رعایت شده است؟   کارخانه ای: بر برجام ایرادات جدی ای وارد است. یکی از موارد مهم، زمان اجرای برجام است که حتی براساس توافق نامه ژنو، زمانِ طولانی‌مدت گام نهایی باید یک زمان ...
جنبش عدالتخواه دانشجویی: 

پنجمین مصاحبه عدالتخواهی، با آقای ابراهیم کارخانه ای عضو کمسیون ویژه بررسی برجام بدین شرح است؛

 

 

عدالتخواهی : به نظر شما خطوط قرمزی که مدنظر نظام بوده در “برجام” رعایت شده است؟

 

کارخانه ای: بر برجام ایرادات جدی ای وارد است. یکی از موارد مهم، زمان اجرای برجام است که حتی براساس توافق نامه ژنو، زمانِ طولانی‌مدت گام نهایی باید یک زمان مشخصی باشد. در حالی که ما شاهد زمان های هشت، 10 ، 15، 20، 25 ساله  و بیشتر و در مواردی هم مادام العمر هستیم. بر این اساس زمانِ مشخصی برای برجام متصور نیست در حالی که در توافق باید زمان اجرا و سرانجام کاملا مشخص باشد. مثلا در بند 67 پیوست یک ،در رابطه با مسئله  شفاف سازی و نظارت آژانس، 15 سال و بیشتر مطرح شده است. واژه «بیشتر» زمان مشخص نیست.

یا در رابطه با مسئله­ی نظارت بر ساخت سانتریفیوژها و انبار کردن آنها و همچنین ساخت روتور (چرخنده) و بیلوز (اتصالات روتور) ؛ مقرر شده است که آژانس 20 سال بر این ها نظارت داشته باشد و تمام این سانتریفیوژها شمارش و کدگذاری شود. یک دقت بسیار بالایی در رابطه با این سانتریفیوژها اعمال می شود. یا در موضوع تغلیظ اورانیوم که نظارت 25 ساله وجود دارد.

همچنین در مسئله سوخت مصرف شده رآکتور اراک و حتی رآکتورهای دیگر مانند رآکتور تهران یا رآکتور تولید برق بوشهر و رآکتور هایی که در آینده ساخته خواهد شد مقرر شده است که سوخت مصرف شده این‌ها مادام العمر به خارج از کشور ارسال شود. این در حالی ست که باید در زمان مشخص زیر 10 سال، این توافقات صورت می گرفت. یکی از مواردی که بسیار مورد ایراد است همین مسئله است.

 

عدالتخواهی: به جز قائل‌نشدن محدودیت زمانی برای اجرای تعهدات، چه مسائل دیگری در برجام ایراد دارد؟

 

کارخانه ای: از دیگر مسائل اساسی که در این توافق نامه با آن روبرو هستیم، مسئله ادامه تحقیقات و پیشرفت های علمی ما در زمینه هسته‌ ای است. بر اساس مصوبه 94.4.2 مجلس شورای اسلامی با عنوان “الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته ای ملت ایران”؛ نباید هیچ نوع محدودیتی در تحقیق، توسعه و ساخت‌و‌ساز سانتریفیوژها وجود داشته باشد. در حالی که می بینیم تا پایان سال دهم هیچ گونه سانتریفیوژی نمی­تواند به صورت کامل تولید شود و از طرف دیگر هم به مشخصا و صراحتا عنوان شده است که تحقیقات روی تعداد مشخصی از سانتریفیوژهای IR 4-5-6-8  صورت بگیرد. در حالی که روی برخی از اینها قبلا تحقیقات انجام شده و لزومی ندارد که ما 10 سال منتظر بشینیم.

اولا این تحقیقات صورت گرفته است و ثانیاً کارهای تحقیقاتی به گونه­ای نیست که بگوییم در بازه زمانی مشخصی سرانجام می‌پذیرد. برای تحقیقات نمی شود زمان مشخص کرد؛ ممکن است یک کار تحقیقاتی یک سال جواب دهد و ممکن است 10 سال جواب ندهد. بدین ترتیب محدودیت­های زیادی در موضوع تحقیق و توسعه وجود دارد و این بر خلاف چیزی ست که قبلاً مطرح شده بود که نباید برای تحقیق و توسعه محدودیت وجود داشته باشد.

 

عدالتخواهی: بله، از این جهات دست ما بسته شده است. از نظر امنیتی و نظامی چطور؟ آیا تعهداتی به ضرر امنیت داخلی‌مان داشته‌ایم؟

 

کارخانه­ای: بله. به عنوان مثال در موضوع بازدید و دسترسی به اماکن امنیتی و نظامی.  پیش از این عنوان شده بود که بازدید از اماکن امنیتی و نظامی باید ممنوع باشد در حالی که بر اساس مواد74 تا 78 ضمیمه1 – در این 4 ماده- یک راهکار و طرح مشخصی را برای دسترسی به اماکن اعلام نشده در پادمان و در پروتکل الحاقی مورد بررسی قرار گرفته است که در نهایت باید ظرف مدت 24 روز مکانی را که آن ها اعلام کرده اند مورد بازدید قرار بگیرد و نتیجه آن هم اعلام شود.

البته تیم مذاکره‌کننده در این رابطه عنوان می کند که طرف های مقابل به شدت از این زمان ناراحت بودند و گفته اند باید ظرف مدت 24 ساعت به هر مکانی که می خواهند دسترسی پیدا کنند و ما(تیم مذاکره‌کننده) توانستیم این زمان را به 24 روز برسانیم!!

آن چه که اهمیت دارد این است که به هیچ عنوان نباید مسئله ی دسترسی یا بازرسی از اماکن امنیتی و نظامی مورد موافقت قرار می گرفت.

 

عدالتخواهی: مواردی را که فرمودید با خطوط قرمز مدنظر مخالفت داشته است. بحث و دغدغه دیگر که درحال حاضر وجود دارد و مقام معظم رهبری هم اخیرا به آن اشاره کردند بحث نفوذ آمریکا از طریق برجام است. ایشان فرمودند که طرف مقابل قصد دارد که از طریق برجام به داخل کشور نفوذ پیدا کند. ما این راه نفوذ را بستیم و به طور قاطع خواهیم بست. این بحث دلالت بر این دارد که احتمالا همچنان راه های نفوذی وجود دارد. تحلیل شما از راه های نفوذ چیست و چطور می توان این راه ها را بست؟ آیا در این شرایط امکان پذیراست؟

 

آقای کارخانه­ای: آمریکایی ها از هر راهی به دنبال این هستند که از نظر سیاسی و اقتصادی یک معبری برای نفوذ به جمهوری اسلامی ایران پیدا کنند. در برجام مواردی وجود دارد که این ها می توانند با تکیه بر آن‌ها و ادعا و اتهامات کذب که بر جمهوری اسلامی ایران وارد می کنند، اهداف سیاسی خود را دنبال کنند.

تعهدات برجام، تعهدات زیادی است که هر یک از اعضای 5+1 بر اساس آنچه که در برجام آمده می­توانند هر ادعایی علیه جمهوری اسلامی ایران مطرح کنند، اعم از ادعای عدم پایبندی جزئی و کلی و این ادعاها در کمیسیون مشترک مورد بررسی قرار می­گیرد؛ راهکاری که برای آن ارائه شده، کمیسون مشترک است و اگر طرف 5+1 راضی نشد در نهایت به شورای امنیت ارجاع می­شود. در واقع ارجاع پرونده به شورای امنیت یک فشار سیاسی ست. اگر هر کدام از اعضای 5+1 با هر بهانه و ادعایی مطرح کنند که ایران به آن پایبندی نشان نداده و یا یکی از مواد برجام را لغو کرده و اگر آن­ها با توضیحات جمهوری اسلامی ایران قانع نشوند و یک برنامه ریزی هدفمند و مدیریت شده­ای در رابطه با توطئه ­های آنان اعمال شود، هر لحظه امکان دارد که پرونده جمهوری اسلامی ایران به شورای امنیت ارجاع داده شود.

 

عدالتخواهی: در زمینه‌های دیگر به جز امنیتی نیز مورد تهدید هستیم؟ به عنوان نمونه آیا در حوزه اقتصاد نیز راه نفوذی در برجام وجود دارد؟

 

کارخانه ای: در موضوع کارگروه خرید این راه نفوذ وجود دارد. براساس آن، تمام کالاها با کاربرد دوگانه باید در این کارگروه به مدت30 روز در مورد آن تصمیم گیری شود و صادر کننده کالا ملزم است تمام مشخصات اعم از آدرس کامل، ایمیل حتی شماره گواهی صادراتی و تمام مشخصات کالا و فروشنده باید در اختیار کارگروه قرار دهد. همچنین محلی هم که استفاده کننده نهایی از کالا است باید مشخص شود و بر اساس برجام فروشنده نیز به دلیل این که مطمئن شود مصرف نهایی درست است می­تواند از محل نهایی استفاده کالا بازدید کند و اگر برای خودش امکان نداشته باشد این مسئولیت را به آژانس بسپارد تا آژانس به بازدید برود. تعداد کالاها با کاربرد دوگانه هم زیاد است. به خصوص اینکه باید براساس آخرین لیست به روز شده­ی شورای امنیت باشد.

بنابراین می­شود، با اهرم اقتصادی، اهداف سیاسی مدیریت شده­ ای در پس این جریان وجود داشته باشد که از این طریق بتوانند رخنه کنند و دائماً با بهانه­ گیری و ادعاهای کذب، فشار سیاسی هماهنگی را علیه جمهوری اسلامی اعمال کنند. این یکی از راه­های نفوذ اقتصادی آنهاست در جهت پیگیری اهداف سیاسی شان.

 

عدالتخواهی: نقشه راهی که بین ما و آژانس در حال اجرا شدن است؛ در مورد آن چطور؟

کارخانه­ ای: البته مفاد آن مشخص نیست اما آنطور که عنوان شده قرار است بر اساس آن، آژانس گزارش نهایی خود را به شورای حکام دهد.

 

عدالتخواهی: و این گزارش آژانس هم جزءِ شرط اجرای توافق است؟

کارخانه ­ای: بله، آن را هم عنوان کردند که باید انجام شود و در صورتی که انجام شد به دنبال آن توافق صورت می گیرد، مسئله ی تحریم ها هم که لغو بشود به دنبال آن است و البته این مسئله جداگانه هست.

 

عدالتخواهی: منظور این است که آیا نقشه راه می تواند از راه های نفوذی  باشد که ما باید در مقابل آن ایستادگی کنیم؟

 

کارخانه ­ای: آمریکایی ها خارج از برجام که دائماً در حال توطئه و نقشه علیه جمهوری اسلامی  هستند و یک سری فشارها را از راه آن علیه ایران اعمال می کنند. از طریق بهانه گیری و اتهامات کذب و ادعاهای دروغین هم می توانند فشار­های سیاسی را به کشور ما وارد کنند. از زمان شروع تا پایان مذاکرات کمتر روزی بوده است که شاهد تهدید مقامات آمریکا، رئیس جمهور ، وزیر خارجه و.. علیه ایران نباشیم. دائماً تهدید می کنند. حتی جان کری اعلام کرده بود که ما به دنبال خلع سلاح جمهوری اسلامی ایران هستیم و برجام این امکان را به ما می دهد. یا اوباما گفته بود که ما بعد از 36 سال بالاخره توانستیم اصول خود را به جمهوری اسلامی ایران بقبولانیم و یا سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا اعلام می­کند که ما میتوانیم با برجام از اماکن نظامی ایران بازدید کنیم. و دائماً عنوان می کنند که گزینه­ نظامی روی میز است.

 هنگامی که مقامات آمریکایی هر روز اعلام می کنند که ما به دنبال براندازی هستیم و برجام این امکان را به ما می دهد ، پس ما باید هوشیار باشیم و راه های نفوذ آن ها را قدرتمندانه سد کنیم. بالاخره یک چیزی وجود دارد که دشمن دائماً می گوید که ما از برجام می­توانیم به ایران رخنه کنیم؛ اهداف سیاسی خود را پیگیری کنیم؛ قدرت سیاسی جمهوری اسلامی را در منطقه کاهش دهیم و این کشور را محدود کنیم و… . ما نمی توانیم نسبت به این قضیه بی تفاوت باشیم؛ آنها دائماً ما را تهدید کنند و ما هیچ توجهی به تهدید آن­ها نداشته باشیم. چه بسا ممکن است دیر باشد.

همانطور که رهبر معظم انقلاب فرمودند ما الان می توانیم راه های آنان را سد کنیم و راه های سیاسی و اقتصادی آنان را ببندیم. اگر توجه نداشته باشیم ممکن است زمانی باشد که دیر شود و آنها به توطئه هایی دست زده باشند که برای ما قابل جبران نباشد.

 

عدالتخواهی: بنابراین از دید شما از راه های نفوذی که می­تواند در برجام وجود داشته باشد بازرسی های آژانس و کارگروه خرید است؟

 

 کارخانه­ ای: بله، کارگروه خرید یکی از راه های نفوذ برنامه ریزی شده است که به صورت مدیریت شده  میتوانند نفوذ سیاسی و اقتصادی خود را در قالب توطئه ها مشخص و هدفمند علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال کنند و ما باید در این باره چاره اندیشی کنیم.

سایر مفاد برجام هم به همین صورت است. مثلاً در موضوع مکان­های اعلام نشده؛ سراسر جمهوری اسلامی ایران می تواند جزءِ مکان­های اعلام نشده باشد. به فرموده مقام معظم رهبری آیا آن­ها باید بیایند، وجب به وجب خاک جمهوری اسلامی ایران را مورد بازرسی قرار دهند؟ انتهایی برای این حرفی که آنها اعلام می کنند متصور نیست، یعنی یک اتهامی که پایانی برای آن متصور نیست. بالاخره این راه باید مسدود شود، در این مذاکرات این راه باید بسته شود. دسترسی به اماکن اعلام نشده تا کی؟ پایانش کجاست؟ اگر این راه مسدود نشود دشمن می تواند هر آن بر اساس گزارشات  کذبی- که عوامل داخلی و خارجی به آن ها می دهند- ادعایی را علیه ایران مطرح کند و این کشور را در معرض توطئه قرار دهند.

 

عدالتخواهی: در مجموع با توجه به خطوط قرمز، شرایط و اقتضائاتی که در داخل کشور، بین‌الملل و منطقه داریم این توافق را مصداق توافق خوب می دانید؟

 

کارخانه ­ای: خیر، در این مذاکرات چیزی که از دست تیم مذاکره کننده برآمده است انجام شده است و آخرین توان آن­ها در همین حد بوده است ولی معلوم نیست آخرین توان آن­ها، توان مطلوب جمهوری اسلامی ایران باشد.

ما برای چه با آن­ها مذاکره کردیم؟ تجهیزات هسته ای که مال خودمان است. چرا مذاکره کردیم؟ برای لغو تحریم­ها. ولی متأسفانه بر اساس متن برجام مقدر شده است که در روز اجرا، جمهوری اسلامی ایران تمامی تعهدات خود را به طور کامل و یک جا انجام دهد و آژانس هم آن را راستی آزمایی کند و بعد از آن اتحادیه اروپا و آمریکا و شورای امنیت به صورت مرحله­ ای تحریم های خود را لغو کنند.

سؤال اینجاست که ما چگونه به آن­ها اعتماد کنیم؟ آن ها در طول 12 سال گذشته نشان دادند که قابل اعتماد نیستند. حتی به آژانس هم نمی توان اعتماد کرد. کما اینکه در توافقنامه ژنو در موارد فراوانی عهد شکنی آمریکا وجود داشت. به عنوان مثال در موضوع گروگان گیری؛ ایران گروگان­ها را آزاد کرد و آن ها تعهدات خود را انجام ندادند. یا در ماجرای گروگان­‌گیری‌ لبنان، باز آنجا تعهداتی داشتند و انجام ندادند. حتی آمریکایی ها برخی از معاهدات بین المللی را نیز انجام نمی­دهند. به پیمان نامه ای که منافع آنها را تامین نکند پایبند نیستند.کما اینکه در توافق ژنو جمهوری اسلامی ایران تمامی تعهدات خود را انجام داد ولی آنها نه تنها برخی از تعهدات را انجام ندادند بلکه در برخی تحریم ها حدود  100 مورد را هم بعد از توافق نامه اضافه  کردند. پس ما چطور به آنها  می توانیم اعتماد کنیم؟

هنگامی که جمهوری اسلامی تمام تعهدات خود را که ابزاری، فنی و زمان‌بر است انجام داد و دستش خالی شد و آن ها در همان چند ماهه اول اجرای برجام هرآنچه را که می‌خواستند بدست آوردند، دیگر چه انگیزه ای برای آن ها وجود دارد که به تعهدات خود عمل کنند؟ آنچه را که میخواستند بدست آورده‌اند.

بنابراین بعد از مرحله ی اجرا دست آنها پر است، چون به ازای تعهدات ایران، آنها برخی از تعهدات خود را انجام دادند و برخی دیگر باقی مانده و این جمهوری اسلامی‌است که تمام تعهدات خود را انجام داده است.

و برخی عنوان می کنند که اگر آنها تعهدات خود را انجام ندادند ما هم فعالیت های جزئی و کلی خود را متوقف می­کنیم، یعنی بیشتر از آن چیزی که هست انجام نمی­دهیم، ولی آنچه که از دست داده ایم زمان بر و هزینه بر است.

 

عدالتخواهی: مسأله ای که مطرح می شود این است که در صورت بدعهدی طرف مقابل ما نیز به تعهدات خود عمل نمی کنیم و در این صورت چیزی را از دست نداده ایم.

 

کارخانه ای: تعهدات ما از جنس فنی و تخصصی ست ولی تعهدات آنها از جنس کاغذی است. آن ها هر زمان که اراده کنند می توانند تحریم ها را برگردانند بدون اینکه خسارتی به آنها وارد شود و این درحالی‌ست که ما 13 هزار سانتریقیوژ با زیرساخت هایش را انبار کرده‌ایم، که در نتیجه بخش قابل توجهی از این تجهیزات کاملا صدمه دیده و قابل استفاده نیست. یا قلب رآکتور اراک را با هزینه های سنگین به عنوان بازطراحی در آوردیم و ده تن اورانیوم را صادر کرده یا به اکسید تبدیل کردیم یا به هر طریقی… این ها چطور قابل بازگشت است؟ پس تعهدات ما با تعهدات آنها هم جنس نیست. برای آن ها کاغذی ست و سریعا با یک مصوبه  می تواند بازگردد اما تعهدات ما بعد از انجام شدن به سادگی قابل برگشت نیست.

و نکته قابل توجه این که ما در مقابل این­که آنها تعهدات خود را انجام ندهند نباید فقط  بپذیریم  که تعهدات خود را متوقف کنیم؛ بلکه باید اعلام می­کردیم که ما تمامی فعالیت های خود را در هر سطح و ظرفیتی از سر می گیریم، تا یک عامل بازدارنده برای آن ها باشد، نه اینکه اگر آنها به تعهدات خود عمل نکردند ما هم متوقف کنیم. این کار برای آن ها خسارت زیادی در پی ندارد.

آنها در جای‌جای مذاکرات که احساس کردند کوچکترین نگرانی برایشان ایجاد می­کند، سعی کردند که ما را در محدودیت قرار دهند تا نگرانی آن ها را رفع کنیم ولی در  برجام آن گونه نیست که نگرانی های ما هم به اندازه آنها دیده شده باشد که آن ها ملزم به این باشند که نگرانی های ما را رفع کنند. در نهایت اهرمی که ما در برجام در مقابل بدعهدی و توطئه های آن ها در اختیار داریم این است که ما تعهدات خود را به طور کلی یا جزئی متوقف کنیم. این پاسخگو نیست.

کشورهای 5+1 هرکدام می­توانند یک بهانه­‌ها و اتهاماتی را مطرح و اتهاماتی را وارد کنند. مثلاً در مورد یک قلم کالا؛ اینکه در کارگروه خرید عنوان شده است که اگر هرکدام از اعضای 5+1 در رابطه با کالاهای خریداری شده نگرانی داشته باشند ، این نگرانی باید بررسی شود و به کمیسیون مشترک ارجاع شود و ایران باید نگرانی آن ها را برطرف کند. اگر برطرف نکرد پرونده میتواند به شورای امنیت برود. بنابراین آنها به ازای هر قلم کالای دو گانه ای که ما داریم میتوانند اظهار نگرانی کنند که این کالا درست مصرف نشده یا این کالا غیر از کانال کارگروه خرید، وارد کشور شده است. این اتهامات هم که انتها ندارد.

بنابراین باید راه‌های نفوذ سیاسی و اقتصادی دشمن در برجام مسدود شود و یک حالت اطمینان بخشی در رابطه با سد کردن راههای نفوذ سیاسی و اقتصادی  برای جمهوری اسلامی ایران به وجود آید.

 

موضوع هسته‌ای از بدو تولد، نقطه وحدت ملت ایران بوده است.

موضوع هسته ای از بدو تولد نقطه وحدت ملت ایران بوده است و همه ملت ایران در مسئله هسته ای وحدت کلمه داشته اند. اکنون نیز چه آنانی که موافق اند و چه منتقدان، همه به حقوق هسته ای ملت ایران تکیه دارند. منتها موافقان تصور می­کنند که همین مقدار حقوق کفایت می­کند و رضایت بخش است ولی منتقدان معتقدند که مقدار ستانده­ های ما باید بیشتر از این باشد و ما باید بتوانیم راه­های نفوذ و رخنه دشمن را سد کنیم و از این جهت نسبت به موضوع ابراز نارضایتی می‌کنند؛ وگرنه در رابطه با حقوق هسته­ ای ملت ایران همه یک نظر واحد دارند.

کسی با مسئله هسته ای مخالف نیست. منتقد هستند و انتقاد هم بر میزان داده ها و ستانده ها و آسیبهای سیاسی، امنیتی  است که بر کشور وار می­شود، این جاست که روی آن حرف وجود دارد. اگر ما چیزی مطرح می کنیم نه به عنوان مخالف، بلکه به عنوان منتقد می گوییم و ضمن اینکه تیم مذاکره کننده زحمت زیادی کشیدند و آن چه که در توانشان بود را انجام دادند ولی توان آنها بیشتر از این نبوده است که به معنای این نیست که راه هرگونه انتقاد بسته شود. هنگام که مقام معظم رهبری می­فرمایند که {برجام را} دقیق بررسی کنید، و  هنگامی که ما این کار را می‌کنیم به یک مسائلی برخورد می­کنیم که نمونه ­های آن را بررسی کردیم.

 

با سپاس از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.

 

مطالب مرتبط:

اولین گفتگو باحجت‌الاسلام وحید احمدی عضو کمیسیون ویژه بررسی برجام

دومین گفتگو با نوذر شفیعی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس 

سومین مصاحبه با آقای عیوض حیدرپور عضو کمیسیون امنیت ملی و امور خارجه مجلس شورای اسلامی

چهارمین مصاحبه با آقای صفر نعیمی رز عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی 

انتهای پیام /

لینک کوتاه این مطلب: http://edalatkhahi.ir/?p=14944

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه