رفتن به بالا
  • سه شنبه - 31 شهریور 1394 - 06:49
  • کد خبر : ۱۴۹۵۲
  • مشاهده :23 بازدید
  •   
  • PrintFriendly and PDF
deffult

تقدیر اُحُد را عوض کنید

هر چه عبدالله بن جبیر فریاد زد از جایتان تکان نخورید، تلاشش افاقه نکرد؛ غنائمِ دشمن، یارانش را فریفته بود. خالد بن ولید که پیشتر صحنه را رصد می‏کرد، از همان تنگه که پیامبر دستور حراست از آن را داده بودند، حمله کرد. مسلمانان گریختند و تعداد زیادی نیز شهید شدند. در این میانه ناگهان شيطان فرياد كشيد: محمد(ص) كشته ...
جنبش عدالتخواه دانشجویی: 

هر چه عبدالله بن جبیر فریاد زد از جایتان تکان نخورید، تلاشش افاقه نکرد؛ غنائمِ دشمن، یارانش را فریفته بود. خالد بن ولید که پیشتر صحنه را رصد می‏کرد، از همان تنگه که پیامبر دستور حراست از آن را داده بودند، حمله کرد. مسلمانان گریختند و تعداد زیادی نیز شهید شدند. در این میانه ناگهان شيطان فرياد كشيد: محمد(ص) كشته شد. این فریادی بود که حتی تا مدينه رفت. تمام زنان بنی‏ هاشم با فرياد شيون بيرون ریختند. جنگ احد که می‏رفت با پیروزی مسلمین خاتمه یابد، غفلت آنان و نفوذ دشمن مغلوبشان کرد. بدن حمزه مثله شد و پیامبر زخمی. اگر نبود علی(ع) معلوم نبود چه بر سر پیامبر می‏ آمد. یاران عبدالله در نقشه‏ ی دشمن بازی کرده بودند.

رهبر انقلاب:«همه‌ی مسئولین مختلف… توجّه داشته باشند که ما در داخلِ نقشه‌ی طرّاحی شده‌ی دشمن قرار نگیریم و بازی نکنیم

 

بی‏ تردید اکنون ایران اسلامی در نقطه‏ ای سرنوشت‏ ساز ایستاده؛ نقطه ‏ای که کوچکترین غفلت در آن عواقبی سنگین به دنبال خواهد آورد. رهبر انقلاب: «باید همه تلاش کنند، همه کوشش کنند، همه کار کنند و همه بدانند دشمن می‏خواهد چه‌کار کند؛ حواسشان همه جمع باشد.» قصه انگار قصه‏ ی احد است و دشمن، دشمنی‏ اش را به گونه‏ ای دیگر و با فریب و نیرنگی جدید پی گرفته. دشمن از مذاکرات به دنبال نفوذ بوده و هست و این مسئله‏ ای است که رهبر انقلاب نیز بدان تصریح داشتند: «مذاکره بهانه است، مذاکره وسیله برای نفوذ است، مذاکره وسیله برای تحمیل خواست‏ه است.»

 

کارناوال تبلیغاتی سفرهای مقامات کشورهای اروپایی به ایران در حالی که هنوز هیچ تحریمی برداشته نشده می‏خواهد انگار غنیمت‏های جنگ را نشان دهد تا همه فراموش کنند در برجام و پس از آن چه واقعیت‏هایی در جریان است. می‏خواهند لباس برّه تن روباه کنند و شیطان را بزک‏ کرده در کوچه ‏ها بگردانند که اسب تروا هر چه زودتر به ایران برسد.

 

در شرایطی که هر از گاهی خبرها از توافق محرمانه ‏ای دیگر بین ایران و آمریکا حکایت می‏کنند، دشمن هر روز گستاخ‏تر از قبل سخن می‏گوید. اوباما تصریح می‏کند: «رژیم ایران در واقع یک دین‌سالاری بی‌رحم، ضدآمریکا و ضداسرائیل است که هولوکاست را انکار می‌کند، از نایبان تروریست خود حمایت کرده و در منطقه دست به اقدامات ثبات‌زدا می‌زند.» او توافق را آغازی برای تغییر در سیاست و رهبری ایران عنوان می‏کند. هاموند ایران را کشوری سرکش می‏خواند و تأکید می‏کند که “ما نسبت به رژیم تهران کور و نابینا نیستیم.” او می‏گوید:«اگر با ایرانی‌ها صحبت نکنیم، قادر نخواهیم بود در توسعه‏ ی سیاست ایران تأثیرگذار باشیم.» وزیر خارجه انگلیس از تغییر موضع ایران نسبت به اسرائیل سخن می‏گوید و متأسفانه در چنین شرایطی وزیر خارجه ایران حتی از بردن نام رژیم صهیونیستی در نشست خبری با هاموند سر باز می‏زند!

 

اکنون هنوز ادعاهایی چون بازگرداندن کشتی ایران که عازم یمن بود، از سوی مسئولین کشور بی‏ پاسخ مانده است. این ادعاها تضعیف همزمان محور مقاومت را هدف گرفته است. آمریکایی‏ها اکنون بارها و بارها به صراحت تصریح می‏کنند که توافق کنونی و دسترسی‏ها و بازرسی‏هایی که در آن در نظر گرفته شده حمله به ایران را در آینده ساده‏ تر خواهد کرد و این نگرانی وجود دارد که مبادا پروژه‏ ی حمله به عراق که پس از بازرسی‏های گسترده‏ ی آژانس و انتقال اطلاعات به آمریکا کلید خورد، در خصوص ایران نیز تکرار شود. آمریکایی‏ها از ضرورت تغییر سیاست‏های ایران در منطقه در حمایت از گروه‏های مقاومت سخن می‏گویند و توافق را بخشی از پروژه‏ ی بزرگتر ایالات متحده برای مهار ایران معرفی می‏کنند!

 

مسئله، اصلِ توافق کردن نیست؛ مسئله، ندیدن خط نفوذ دشمن است. کسی با سفر مقامات خارجی مشکل ندارد؛ مشکل، پهن کردن فرش قرمز برای مقصر انتقال ویروس ایدز و قتل صدها ایرانی است؛ یعنی همان چیزی که صدای سخنگوی وزارت خارجه دولت اصلاحات را نیز درآورد. کسی مخالف روابط دیپلماتیک نیست؛ نگرانی‏ها متوجه خطر جاسوسی و براندازی است. پیش از این دیوید میلیبند، وزیر خارجه سابق انگلیس گفته بود:«تعطیل کردن سفارت در تهران برای آنها مایه‏ ی تأسف نیست بلکه این اقدام برای انگلیس زیان‏بار بود.» آنها تصریح کرده بودند که نه تنها اقدامات دولت بریتانیا که حتی سیاست‏گزاری‏های بی‏ بی‏ سی نیز با اتکاء به اطلاعات به دست آمده از طریق سفارت انگلیس در ایران، انجام می‏شد و این را باید گذاشت کنار سخنان جان ساورز که از تریبون MI6 درست چند روز قبل از ترور شهید شهریاری از لزوم مواجهه‏ ی اطلاعاتی، امنیتی با ایران سخن می‏گفت. در واقع جدال، جدالی میان واقع‏ بینی و ساده ‏لوحی است.

 

سوگمندانه باید گفت اکنون و پس از 2 سال مذاکره در سطح وزرا هنوز حتی سرانجام تحریم‏ها نیز مشخص نیست. نه تنها هیچ تحریمی پس از انجام تعهدات ایران در روز اجرا لغو نمی‏شود، بلکه حتی تعلیق نیز گاه در هاله‏ای از ابهام قرار دارد! 15 ایالت آمریکا از عدم التزام خود به توافق سخن می‏گویند و متأسفانه دولت آمریکا در توافق هیچ تعهدی در خصوص ملتزم کردن آنها به عدم اعمال تحریم‏های جدید نداده است. این در حالی است که ساختار تحریم‏ها حفظ شده و با تصمیم دولت آمریکا و طی مراحلی ساده تمامی تحریم‏های آمریکا، شورای امنیت و حتی اتحادیه اروپا باز خواهد گشت.

 

این روزها اگر مراجع، اعضای مجلس خبرگان و جامعه مدرسین به فریاد نرسند و دشمنی دشمن را یادآوری نکنند، به چه کسی دیگر می‎توان امیّد بست؟ جوانان و دانشجویان از چه کس دیگری می‏توانند استمداد کنند؟ اگر تنگه‏ ی احد در میان جشن و پایکوبی‏ها و کارناوال‏های تبلیغاتی رها شود و حساسیت‏ها و مراقبت‏های لازم در مقابل دشمن با ساده‏ اندیشی کنار رود، چه بر سر مسلمانان خواهد آمد؟ اگر همه خطر استکبار و نقشه‏ ی مستکبران را فراموش کنند، چه رخ خواهد داد؟ چه کسی باید باز پیامبرانه در گوش مردم بخواند که “مَنِ انقَطَعَ إلى غَيرِ اللَّهِ وَكَلَهُ اللَّهُ إلَيهِ”؟ چه کسی باید مردم را از وادی شرک رهایی بخشد و راه تقوی را به آنها بیاموزاند تا إِنَّ الَّذينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُون؟ چه کسی باید بگوید آب خوردن ما به لطف بیگانگان وابسته نیست که لا مؤثر فی الوجود إلا الله؟ چه کسی باید بار دیگر از استقلال کشور سخن بگوید و منظومه‏ ی فکری انقلاب را عرضه کند؟ آیا تضمینی هست که مطابق نقشه‏ ی دشمن، انقلاب اسلامی ایران استحاله را تجربه نکند و بار دیگر نوعی غربزدگی در کشور حکم‏فرما نشود؟ آیا تضمینی هست اندک توجه ی در میان مردم نسبت به مفاهیمی چون رزق، برکت، روزی و… باقی بماند و کسی بفهمد و یرزقه من حیث لایحتسب به چه معناست؟ آیا تضمینی هست نگاه‏ها به جای آنکه متوجه آسمان باشد، بیش از پیش به بند زمین و نگاه مادی‏گرایانه در معاش کشیده نشود؟ آیا اینها خطر تهی شدن زندگی مسلمانان از اسلام را گوشزد نمی‏کند؟ چه کسی باید از خطر نفوذ با مردم بگوید و حافظه ‏ی تاریخی ملت را با استنداد به شواهد دیروز و امروز زنده کند؟ چه کسی باید نگاه مردم را به توانمندی‏های درونی برگرداند و شرح دهد که دشمن از تبدیل شدن ایران به یک کشور پیشرفته و در عین حال معنوی می‏ هراسد؟ چه کسی باید به مردم بگوید اگر به دنبال ایرانی پیشرفته و معیشتی سالم هستید باید به همت و بازوی خود تکیه کنید؟ چه کسی باید به دولتمردان بگوید راه حل مشکلات کشور طرح‏ریزی انقلابی اقتصاد مقاومتی و تکیه به نیرو و همت مردم است نه اظهار عجز مقابل بیگانگان و عدول از آرمان‏ها؟ چه کسی باید آرامش و سکینه‌ی لازم را در دل‏های مؤمنین به‌وجود آورد؟ چه کسی جز بزرگان دین می‏تواند تکیه‏ گاه مردم باشد؟

استمداد جنبش عدالتخواه از مراجع، اعضای مجلس خبرگان و جامعه مدرسین این است که این حقایق را با مردم در میان بگذارند و به رسانه‏ های انقلابی یاری رسانند. استمداد جنبش عدالتخواه از این بزرگان این است که اجازه ندهند بار دیگر سرنوشت اُحُد مثل صدر اسلام رقم خورد و دشمن کار را به دست بگیرد.

 

سال‏ها بود برخی راه نجات کشور را در دست التجا دراز کردن به دامان آمریکا معرفی می‏کردند و اکنون نیز درصدد توسعه‏ ی همین نگاه هستند. اکنون که پس از این سال‏ها ایران اسلامی به مذاکره با آمریکا نشسته، باید مردم بدانند پشت این همه امیدواری چه بوده و دل بستن به دشمن چه به ارمغان آورده است. درخواست جنبش عدالتخواه از مراجع، اعضای مجلس خبرگان و جامعه مدرسین این است که در چنین شرایطی نه تنها فرزندان انقلابی خود را تنها نگذارند که در صف مقدم و در جایگاه امام جماعتشان بایستند.

 

در متن پیوست با تفصیل بیشتر برخی نکات در خصوص توافق مورد اشاره قرار می‏گیرد. این نکات به خوبی نشان می‏دهد نه تنها هدف از مذاکرات یعنی برداشتن تحریم‏ها تأمین نشده بلکه در عوض راه نفوذ دشمن باز شده است:

 

نکاتی در خصوص سرنوشت تحریم‏ها:

 

+ بسنده کردن به “تعلیق” تحریم‌ها اثر مورد انتظار بر اقتصاد ایران را به شدت محدود می‏کند. از همین رو بود که “لغو” یکباره‏ی تحریم‌های اقتصادی، مالی و بانکی در روز امضای توافق از سوی رهبر انقلاب  به عنوان خط قرمز مذاکرات تعیین شد،‌ اما در هیچ کجای توافق‌نامه حتی یک تحریم نیز لغو نشده. اتحادیه اروپا قانون اصلی تحریم‌ها (Council Decision) را تنها تعلیق می‌کند و تنها بخشی از دستورالعمل‌های اجرایی (Council Regulation) را لغو می‌کند. دولت آمریکا نیز تنها تعهد کرده است که وفق اختیارات رئیس‏جمهور به توقف موقت اجرای (Cease the application) تحریم‌ها مبادرت کند. شورای امنیت سازمان ملل نیز علی‌رغم آنکه از واژه‏ ی خاتمه دادن (Terminate) استفاده کرده است اما در عمل قطعنامه‌های قبلی را در قالب قطعنامه‏ ای جدید در آورده و در واقع تحریم‏ها در اینجا نیز تنها تعلیق شده و به‌سرعت قابلیت برگشت‌پذیری دارد.

 

این نوع برداشتن تحریم‌ها، شبحی دائمی از تحریم را بر سر اقتصاد ایران نگه داشته و نبض کنترل تعاملات اقتصادی ایران را در دستان اروپا و آمریکا باقی و نهادینه خواهد کرد. این انتهای مسیر نبوده و امکان دارد وضعیتی همچون عراق (نفت در برابر غذا) برای ایران شکل گیرد. چماق بازگشت تحریم‏ها اهرمی است برای محدود کردن نظام اسلامی در سایر جنبه‏ ها به خصوص در سیاست‏های منطقه ‏ای.

+ بسنده کردن به تعلیق تحریم‏ها از سوی طرف غربی در حالی است که ایران بسیاری از دستاوردهای هسته‏ای خود را نابود می‏کند. ایران قلب رأکتور اراک را خارج کرده و با بتون پُر می‏کند. سانتریفیوژهای نطنز و فردو را نیز با زیرساخت‏هایش جمع می‏کند که در این میان بسیاری از آنها اساساً از بین خواهد رفت. ایران روند کاهش دادن ذخیره‏ ی غنی‏ سازی خود که حاصل حدود 8 سال تلاش دانشمندان کشور بوده ادامه می‏دهد و این ذخیره را به حداقل می‏رساند. بازگشت‏پذیری برخی از این اقدامات چندین سال زمان نیاز دارد. این در واقع نوعی عدم توازن را در داده‏ها و ستانده‏ ها به نمایش می‏گذارد.

 

+ متأسفانه برداشته شدن تحریم مهمی چون دسترسی به درآمدهای نفتی در ابهام جدی است و توضیحات مذاکره‏ کنندگان این ابهام را برطرف نکرده است. آمریکا با شیطنت خاص تحریم تراکنش‏های مالی مربوط به خرید نفت ایران را حفظ کرده است. (قانون NDAA sec 1245 (d)(4) و قانون TRA sec 504 و قانون IFCA sec 1247 (b)) در نتیجه درآمدهای نفتی ایران در کشورهای خریدار نفت آزاد نشده و محدودیت‏های سابق بر آنها ادامه خواهد یافت. اگر چه ایران ماهیانه به 700 میلیون دلار از درآمدهای نفتی خود بر اساس توافق ژنو دست خواهد یافت اما از طرف دیگر بر اساس همان قوانین، خریداران جدید نفت ایران برای اینکه بتوانند از ایران خرید نفت انجام دهند باید ابتدا از آمریکا مجوز بگیرند. همچنین تحریم سوئیفت نیز تا 8 سال دیگر پابرجا خواهد ماند.

 

+ آمریکا در برجام هیچ‏گونه تعهدی مبنی بر لغو دائم قوانین تحریمی نداده است و تنها در 8 سال دیگر تلاش خود برای لغو قوانین تحریم را انجام خواهد داد. همچنین تحریم‏های اولیه‏ی آمریکا، بلوکه شدن دارایی‏های مؤسسات مالی ایرانی در آمریکا و تحریم‏های سازمان صدا و سیمای ایران پابرجا خواهد بود. یکی از تحریم‏های مهمی که هرگز برداشته نخواهد شد، تحریم U-Turn است که بر اساس آن در نظام بانکی جهانی اجازه ‏ی استفاده از چرخه دلار از ایران سلب شده است.

 

+ دانشگاه‌های مهم ایران همچون شریف، مالک اشتر و شهید بهشتی؛ بانک‏هایی همچون صادرات، سپه، سپه اینترنشنال، مهر و انصار؛ وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، نهادها و گروه‌های مختلف اقتصادی و صنعتی همچون قرارگاه خاتم الانبیا تا ۸ سال آینده از تحریم‌های اتحادیه اروپا و آمریکا خارج نمی‌شوند.

 

+ مکانیزم در نظر گرفته شده برای اعتراض به عدم انجام تعهدات 1+5 از سوی ایران، مکانیزمی ناکارآمد بوده و هیچ‌گاه قابل استفاده نیست. اولاً نهادی همچون آژانس برای تأیید یا عدم تأیید اجرایی شدن تعهدات آن‌ها وجود ندارد. دوماً مسیر اعتراض برای ایران بن‏بست بوده و ایران نمی‌تواند اعتراض خود را تا رسیدن به مرحله نهایی یعنی شورای امنیت طی کند. چرا که در این صورت تمامی تحریم‌های گذشته بازمی‌گردد. لذا ضمانت اجرای محکمی برای انجام تعهدات 1+5 وجود نداشته و تنها می‌توان یک‏سری گلایه‌ها مطرح کرد. از طرف دیگر ایران با استفاده از این مکانیزم نمی‏تواند بدعهدی آمریکا را اثبات کند. پافشاری در اعتراض برای ایران سودمند نبوده و در نتیجه هیچ‏گاه ایران با استناد به بدعهدی طرف‏های برجام نمی‏تواند از اجرای برجام خودداری کند.

 

+ برخلاف اینکه گفته می‏شود پس از ده سال پرونده‏ی ایران در شورای امنیت خود به خود مختومه می‏شود و دیگر اثری از تحریم‏ها باقی نخواهد ماند، اظهارات وندی شرمن معاون وزیر امور خارجه آمریکا نشان داد طرف غربی نه تنها از اکنون به دنبال تمدید برخی بندهای توافق حتی پس پایان آن است، بلکه اقداماتی را در نیز در این خصوص انجام داده و با اتفاق نظر این مسئله را با دبیر کل سازمان ملل هم در میان گذاشته است! این یعنی مکانیزم بازگشت‏پذیری و برخی بندهای توافق به این زودی‏ها حذف شدنی نیست. بررسی‏های کارشناسان نشان می‏دهد که متأسفانه متن قطعنامه امکان این بدعهدی را برای طرف غربی فراهم می‏آورد. در متن از لفظ conclude استفاده شده که معنای جمع‏بندی می‏دهد. این لفظ الزاما به معنی مختومه شدن پرونده‏ی ایران پس از 10 سال نیست.

 

+ بخش دوم ماده 25 برجام مربوط به تحریم‏های ایالتی است. در این بخش آمریکایی‏ها به صورت کلی قول داده‏اند ایالات را “تشویق” کنند (Encourage) تغییرات سیاست آمریکا درباره‏ی لغو تحریم‏ها را “در نظر داشته باشند”. حال اگر ایالتی در نتیجه‏ ی این تشویق، تحریم‏های خاص خود را برنداشت یا از وضع تحریم جدید خودداری نکرد، آمریکا هیچ تعهدی ندارد و به وظیفه‏ ی خود مبنی بر “تشویق” عمل کرده است! درست از همین روست که 15 ایالت اخیراً اعلام کرده‏ اند پایبندی لازم را به توافق نخواهند داشت. و این یعنی حتی “تعلیق” تحریم‏های آمریکا نیز به طور کامل اجرایی نخواهد شد.

 

+ ایران بر سر میز مذاکره نشست و این همه امتیاز داد تا از شرّ قطعنامه ‏های شورای امنیت و تحریم‏ها خلاص شود. متأسفانه اما بندهای موشکی و تسلیحاتیِ قطعنامه این امکان را به طرف غربی می‏دهد که جدای از پرونده‏ ی هسته‏ ای، پرونده‏ی جدیدی را برای ایران در شورای امنیت بگشاید و کم‏کم برای مهار موشکی و تسلیحاتی ایران تحریم‏هایی جدید وضع کند. توافق و قطعنامه به هیچ وجه این امکان را از طرف غربی سلب نمی‏کند.

 

برخی راه‏های نفوذ دشمن:

 

+ تمام کالاهای با کاربرد دوگانه باید در کارگروه خرید بررسی شود و صادر کننده‏ی کالا ملزم است تمام مشخصات اعم از آدرس کامل، ایمیل، حتی شماره گواهی صادراتی و تمام مشخصات کالا و فروشنده را در اختیار کارگروه قرار دهد. همچنین محلی هم که استفاده کننده‏ ی نهایی از کالا است باید مشخص شود و بر اساس برجام حتی فروشنده نیز به دلیل این که مطمئن شود مصرف نهایی درست است می‏تواند از محل نهایی استفاده کالا بازدید کند. اگر برای خودش امکان نداشته باشد می‏تواند این مسئولیت را به آژانس بسپارد تا آژانس به بازدید برود. تعداد کالاها با کاربرد دوگانه زیاد است. به خصوص اینکه باید بر اساس آخرین لیست به روز شده‏ی شورای امنیت باشد. بنابراین نه تنها تأسیسات هسته‏ ای ایران که حجم بالایی از مراکز تحقیقاتی، کارخانه‏ ها و تأسیسات مختلف کشور تحت نظر طرف غربی قرار خواهد گرفت. در چنین شرایطی اقدامات بعدی احتمالی در مقابل ایران بسیار ساده ‏تر خواهد شد. درست از همین روست که آمریکایی‏ها بارها تکرار کرده‏ اند که پس از توافق گزینه‏ی نظامی تقویت نیز می‏شود.

 

+ با توجه به شیوه‏ ی برداشته شدن تحریم‌های نفتی از سوی آمریکا هر مشتری جدیدی که بخواهد از ایران نفت خریداری کند باید به دولت آمریکا معرفی شده و اجازه‏ی استثناء شدن از تحریم‌ها را کسب کند. به عبارت دیگر کشورهای 1+5 تسلط اطلاعاتی قابل توجهی بر معاملات نفتی کشور نیز خواهند داشت.

 

+ آمریکایی‏ها پس از هسته‏ای قصد دارند در خصوص مواردی چون حقوق بشر و سیاست‏های منطقه‏ای ایران اهداف خود را پی بگیرند. آنها همچنین مطالبات زیادی را در قالب بازرسی‏ها و لزوم همکاری با آژانس مطرح کرده‏اند. نگه داشته شدن تحریم‏ها به عنوان چماقی بالای سر ایران، منجر به این خواهد شد که ایران در حالی که دستش از برگ‏های برنده‏هایی چون اورانیوم 20 درصد و اراک و… خالی است، از ترس بازگشت به نقطه‏ی نخست تا جای ممکن در مقابل طرف غربی کوتاه بیاید. این بدین معنی است که ساز و کار در نظر گرفته شده در توافق خود به خود مسیر نفوذ طرف غربی را در کشور باز می‏کند و مسئولین را وادار می‏نماید از برخی خط قرمزهای پیشین نیز کوتاه بیایند. ایران در واقع برخی سپرها و سلاح‏های خود را کنار گذاشته و در عوض طرف غربی را با مهمات بسیار بر بالای تانک نشانده است.

 

+ تعهدات برجام، تعهدات زیادی است که هر یک از اعضای 1+5 بر اساس آنچه که در برجام آمده می‏توانند هر ادعایی علیه جمهوری اسلامی ایران مطرح کنند، اعم از ادعای عدم پایبندی جزئی و کلی. این ادعاها در کمیسیون مشترک مورد بررسی قرار می‏گیرد؛ راهکاری که برای آن ارائه شده، کمیسون مشترک است و اگر طرف 1+5 راضی نشد در نهایت به شورای امنیت ارجاع داده می‏شود. ارجاع پرونده به شورای امنیت یک فشار سیاسی است. هر کدام از اعضای 1+5 با کوچکترین بهانه و ادعایی می‏توانند یک برنامه‏ ریزی هدفمند و مدیریت شده را کلید بزنند. به خاطر داریم که مطرح شدن مطالعات ادعایی پس از سال‏ها همکاری ایران با آژانس چه فضاسازی سنگینی را علیه جمهوری اسلامی شکل داد. طرف غربی می‏تواند دائماً با بهانه‏ گیری و ادعاهای کذب، فشار سیاسی هماهنگی را علیه جمهوری اسلامی اعمال کنند و مسئولین جمهوری اسلامی را وادار به کوتاه آمدن از سیاست‏های خود نماید.

 

+ آمریکایی‏ها در قطعنامه به دنبال مهار توان موشکی ایران و نیز بستن خط کمک‏ رسانی به محور مقاومت هستند. وقتی توانمندی نظامی کشور تضعیف شد و ایران از کمک‏رسانی به محور مقاومت بازماند، آن‏گاه جنگ با دشمن به جای آنکه کیلومترها دورتر از مرزهای خاکی ایران رقم بخورد، به مرزهای ایران اسلامی می‏رسد.

 

+ بازرسی از مراکز نظامی چون پاراچین از سوی ایران در نقشه راه ایران و آژانس پذیرفته شده و حتی بحث بازجویی از دانشمندان هسته‏ ای نیز در قالب گفت‏و‏گوهای فنی قابلیت پیگیری دارد. با چماق تحریم ایران ناچار است در این فضا حداکثر همکاری لازم را داشته باشد. این دسترسی‌ها در حالی به آژانس داده می‌شود که آژانس متعهد به پایان دادن به این مسئله نیست و تعهدی مبنی بر خاتمه ندارد. آژانس تنها گزارشی درباره‏ی آن ارائه خواهد کرد. همچنین دسترسی‌های بیان شده در بندهای ۷۰ تا ۷۸ ضمیمه اول برجام، نگرانی‌های امنیتی را چندین برابر خواهد کرد. خصوصاً زمانی که ایران بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت متعهد به همکاری با آژانس به نحوی که رضایت آژانس کسب شود، شده است.

 

 

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

جنبش عدالتخواه دانشجویی

 

انتهای پیام /

لینک کوتاه این مطلب: http://edalatkhahi.ir/?p=14952

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه