رفتن به بالا
  • یکشنبه - 1 آذر 1394 - 11:24
  • کد خبر : ۱۷۱۸۳
  • مشاهده :  178 بازدید
  • چاپ خبر : تدبیر برای مرفهین، تحقیر برای مستضعفین

تدبیر برای مرفهین، تحقیر برای مستضعفین

در دو سال گذشته در جواب خواسته های بیش از 4 میلیون ایرانی برای پایبندی دولت به قراردادهایش، دولت تنها به گفتن واژه تکراری نداشتن پول بسنده میکرد. تورم کشور را نتیجه وام هایی میدانست که در طول 8 سال به میزان 45 هزار میلیارد رسیده بود. تزریق و تخصیص پول بیشتر به پروژه هایی که مردم مستضعف را صاحب خانه میکرد را خائنانه و این طرح ها را مزخرف و پرت و پلا معرفی میکرد. بعدها که مشخص گردید با بازپرداخت اقساط مسکن مهر میتواند پروژه ها را به اتمام برساند دبه های دیگر سرهم کردند و از جیب مستضعفان، برای پرداخت وام های مرفهین استفاده کردند تا منتقدانشان از اتمام پروژه ها استفاده نکنند تا دوباره رای بیاورند. زندگی مردم و محرومین را فدای سیاست زدگی ها و سیاست بازی ها کردند تا در آینده همراهانشان قدرت بیشتر را بدست آورند.

به گزارش عدالتخواهی، «کمیته مطالبه حق مسکن مردم» بیانیه‌ای خطاب به مجلس شورای اسلامی، رئیس جمهور و مسئولان حوزه مسکن، صادر و با یادآوری مشکلات و مسائل این حوزه، تاکید کرده است:«کمیته مطالبه حق مسکن مردم انتظار دارد مه مجلس و شخص رئیس جمهور وارد عرصه شوند و مسکن را به عنوان یکی از حقوق اساسی مردم و از وظایف حاکمیت از رکود خارج کنند. همچنین این کمیته هشدار می دهد ادامه روند فعلی حاکم بر بازار مسکن، شکاف اجتماعی را بیشتر و درآینده با افزایش شدید قیمت مسکن، بحران های اجتماعی در پی خواهد داشت.».

متن بیانیه به شرح زیر است:

بسمه تعالی

مسکن یکی از مهم ترین وعده های اقتصادی حضرت امام در ابتدای انقلاب بود. قرار بود مسکن از زیر یوغ بانک ها و غارتگران خارج و در اختیار تمام محرومین و مستضعفان قرار گیرد. اما همچنان مسکن یکی از پرغصه ترین قصه های تاریخ جمهوری اسلامی است. امروز مردم دیگر امید به خانه دار شدن ندارند، همچون نیمه های دهه 80، که وزیر مسکن وقت اعلام میکرد که مردم دیگر آرزوی خانه دار شدن نداشته باشند.

2 سال است که بیش از یک میلیون خانوار متقاضی مسکن مهر، خواستار رسیدگی به پروژه های مسکن مهر به عنوان تنها سرپناه شان برای امید به زندگی هستند. خانوارهایی که با اطمینان به نظام جمهوری اسلامی ایران همه دارایی خودشان را، حتی پول پیش خانه اجاره ایشان را، به امید خانه دار شدن و فرار از اجاره های کمر شکن در اختیار دولت قرار دادند تا یک یا دوساله صاحب خانه شوند. با روی کارآمدن دولت یازدهم، با گذشت زمان بر خلاف وعده های روزهای انتخاباتی، امید مردم برای صاحب خانه شدن به یاس تبدیل شد. در جواب خواسته های بیش از 4 میلیون ایرانی برای پایبندی دولت به قراردادهایش، دولت تنها به گفتن واژه تکراری نداشتن پول بسنده میکرد. تورم کشور را نتیجه وام هایی میدانست که در طول 8 سال به میزان 45 هزار میلیارد رسیده بود. تزریق و تخصیص پول بیشتر به پروژه هایی که مردم مستضعف را صاحب خانه میکرد را خائنانه و این طرح ها را مزخرف و پرت و پلا معرفی میکرد. بعدها که مشخص گردید با بازپرداخت اقساط مسکن مهر میتواند پروژه ها را به اتمام برساند دبه های دیگر سرهم کردند و از جیب مستضعفان، برای پرداخت وام های مرفهین استفاده کردند تا منتقدانشان از اتمام پروژه ها استفاده نکنند تا دوباره رای بیاورند. زندگی مردم و محرومین را فدای سیاست زدگی ها و سیاست بازی ها کردند تا در آینده همراهانشان قدرت بیشتر را بدست آورند.

2 سال است که حق مسکن کارگران، پشت درب های بسته مدیران وزارت خانه ها در حال بررسی است. در مدت 2 سالی که به دلیل عدم عرضه و تولید مسکن، قیمت اجاره خانه ها افزایش یافته است، حاضر به تصویب 20 هزار تومان حق مسکنکارگران نیستند. کارگرانی که در این مدت با افزایش اجاره بها دیگر توان زندگی در شهرها برایشان مشکل و از ترس کارتون خوابی به حاشیه شهرها پناه میبرند تا شهرها برای جولان دور دورهای آقازاده ها و مرفهین بی درد باز گردد.

2 سال است که از دادن وام بافت فرسوده خودداری میکنند تا روزی فرا رسد که مردم از ترس جانشان، یا خانه هایشان را به قیمت مفت بفروشند یا بمانند تا روزی که خانه هایشان بر سرشان ویران گردد تا آقایان بتوانند طرح های توسعه شان را بر گردن شکسته محرومین استوار کنند.

2 سال است که حتی به روستاییان هم رحم نکردند. وام مسکن روستایی را هم تعلیق کردند تا بار دیگر بر اثر زلزله و دیگر حوادث، قشر مستضعف زیر چرخ توسعه همچون دهه هفتاد له شوند چرا که در مسیر توسعه آقایان، به گفته خودشان، همواره عده ای له خواهند شد.

2 سال است که فقط از طرح مسکن اجتماعی حرف میزنند. از لیزینگ مسکن و مسکن حمایتی حرف میزنند. طرحی که قرار بود محرومین و مستضعفین را صاحب خانه کند اما در همان حد طرح باقی ماند. برای مسکن مهرها، حق مسکن کارگزان، بافت فرسوده، مسکن روستاییان و مسکن اجتماعی دولت پول در بساط ندارد اما وام های خرید را تصویب میکنند. مردم می گویند توان پرداخت اقساط وام ها را نداریم و با این وام ها نمیتوانیم خانه بخریم، در جواب دولت مردان وام ها را افزایش میدهند. مردم باز میگویند نمی توانیم می گویند به درک، مجردها هم میتوانند وام خرید بگیرند و نیازی هم نیست که خانه نوساز باشد تا مرفهین دوباره صاحب خانه های بیشتری شوند.

وام بافت فرسوده و مسکن روستایی را پرداخت نمی کنند، افزایش وام مسکن مهرها را پرداخت نمی کنند، وام ازدواج را پرداخت نمی کنند، اما همینکه صدای مرفهی به گوش رسید، به اندازه خودروهای انبار، 110 هزار وام با سقف 25 میلیون را در 6 روز روانه بازار می کنند تا انبار پرشده مرفهین را خالی کنند. تا انسجام مردم را برای گرفتن حقوقشان بشکنند تا مردم عادت نکنند به گرفتن حق شان. اگر مردم در کمپین نخریدن خودرو برای حق سوار شدن به ماشین باکیفیت پیروز می شدند قطعا بعد از آن، کمپین های حقوق اساسی مردم مثل حق مسکن، حق خوراک و پوشاک هم تشکیل می شد.

سیاست های دو ساله اخیر در حوزه زمین و مسکن، نشان از توجه ویژه دولتمردان و تدبیرشان برای مرفهین دارد. از سوی دیگر در این دوسال مردم و مستضعفین آماج تندترین تحقیر ها قرار گرفته اند. کمیته مطالبه حق مسکن مردم انتظار دارد که مجلس و شخص رئیس جمهور وارد عرصه شوند و مسکن را به عنوان یکی از حقوق اساسی مردم و از وظایف حاکمیت از رکود خارج کنند. همچنین این کمیته هشدار می دهد ادامه روند فعلی حاکم بر بازار مسکن، شکاف اجتماعی را بیشتر و درآینده با افزایش شدید قیمت مسکن، بحران های اجتماعی در پی خواهد داشت.

 

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه


هیچ دیدگاهی برای “تدبیر برای مرفهین، تحقیر برای مستضعفین”

  • سلام
    دولتی که با شعار تدبیر و امید که شعار دلنشین برای قشر ضعیف جامعه بود جلب اعتماد کرد.. قشر ضعیف که اکثریت جامعه را تشکیل می‌دهد. امید این جامعه به تدبیر دولت بود. دولت محترم هم بیشترین هزینه و فشار را بر پیکر این قشر وارد کرد. از هزاران نمونه تعطیل کردن پروژه های مسکن مهر کیسون در طول دو سال وتحمیل هزینه های افزایش وحذف امکانات واحدها از قبیل پکیج. کولر. کابینت…… متقاضی مسکن مهر پرند پروژه کیسون هستم که چهار سال منتظر خاندار شدن هستم در سن پنجاه سالگی.. آیا تقاضای زیادی است از دولت در چنین سنی..؟ ؟

  • سلام من یک بیمار سرطانی هستم با ایت تن بیمار جای استراحت کردن با تحمل تمام دردی که دارم رفتم زی بار قرض و وامهایی که ناچار شدم بگیرم بدم به شرکت عمران پردیس چهارساله حتی از پول داروهام دارم میزنم که قسط این خونهذبی مهرو جور کنم به عمر خودم که گمان نکنم کفاف بده شاید دوتا دخترم یه سر پناه داشته باشن
    چرا اینقدر به ما دروغ تحویل میدید چقدر خون به دل ما میکنید ازار دادن یهدزن تنها و بیمار که مسئولیت دو تا دخترم داره اینقدر خوشحالتون میکنه؟؟ پس شاد باشید و ببالید به خودتون که دلهای زیادی را شکستید و امیدهای زیدی را ناذامید کردید شمارا به خدا واگذار میکنم