رفتن به بالا
  • سه شنبه - 1 دی 1394 - 10:05
  • کد خبر : ۱۶۴۲۷
  • مشاهده :  95 بازدید
  • چاپ خبر : ابن‌الوقت‌ها جنبش دانشجویی را به انحراف بردند

ابن‌الوقت‌ها جنبش دانشجویی را به انحراف بردند

مناظره مکتوب تشکل های دانشجویی پیرامون استقلال جنبش دانشجویی با حضور دبیر مجمع دانشجویی آرمان دانشگاه شیراز و محمد صادقی دبیر انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شیراز برگزار شد.

به گزارش عدالتخواهی، مناظره مکتوب بین سجاد کریمیان، دبیر مجمع دانشجویی آرمان دانشگاه شیراز، و محمد صادقی دبیر انجمن اسلامی مستقل دانشگاه صنعتی شیراز به همت پایگاه خبری تحلیل دانشجویان استان فارس برگزار شد. متن مناظره سجاد کریمیان به شرح زیر است.

سجاد کریمیان / در ابتدای امر سلام عرض می کنم خدمت خوانندگان این عریضه کوتاه؛ و خودم را موظف می دانم که تشکری کنم از سایت غریو که فرایند خوبی را کلید زدند؛ که ان شاا… تشکل های دانشجویی بتوانند با فراغ بالا و به دور از حاشیه ها و احساسات زودگذر که معمولا بر فضای برنامه ها تالاری حکم فرماست دیالوگ بر قرار کنند. البته امیدوارم به دلیل این که مناظره متنا انجام می گیرد سوتفاهمی ایجاد نشود ان شاا…

در وهله اول سعی می شود توضیح مختصری درباره جنبش دانشجویی و آن چه گذشته بر آن، بدهیم تا به امید خدا وارد مسایل مصداقی تر شویم.

کلید واژه جنبش دانشجویی دیر زمانی است که در ادبیات انقلاب اسلامی ریشه دوانده است حتی مدت ها قبل پیروزی انقلاب.

با دیدن و شنیدن این عنوان چه بسا خاطرات بسیاری اعم از تلخ و شیرین در ذهن ها تداعی شود؛ از فضای دانشگاه ها در ابتدای انقلاب و سیل عظیم مارکسیت ها و گروه های مختلف سیاسی، تا تسخیر لانه جاسوسی مستکبر و تا انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه ها؛ بر همه ی این ها جنگ و شهادت و کوی دانشگاه تهران و فتنه88 وقضایا 12 ساله هسته ای و انتخابات مختلف مجلس و ریاست جمهوری را هم بیافزایید. و قس الهذا از این امورکه حتی بیان آن ها مثنوی هفتاد من است.

جنبش دانشجویی از بدو تولد از خون خود شیر نوشید وتغذیه کرد؛ خونی که از شیر مادر حلال تر و چه بسا گواراتر بود. از همان ابتدا محافظه کاری و راحت طلبی را به کناری نهاد و کوله عزم، جزم کرد و قلم های مبارزه را مهیا؛ قلم هایی که جوهری جز خون نداشتن. و بعید می دانم که از خون ماندگارتر جوهری باشد.

اما جنبش دانشجویی با تمام فراز و نشیب هایش از مراحل بسیاری عبور کرد – گاهی سر شکسته و عقب مانده، و گاهی هم پیش تاز و جلودار- به امید این که متکامل تر شود؛ اما اختاپوس احزاب و خامی جوانان و یا ابن الوقت بودن عده ای چنین شرایطی را مهیا نکرد. لذا ابن الوقت ها آن قدر مار خوردند که افعی شدند. سیاست بازی را آموختند، محافظه کاری را تجربه کردند و طمع قدرت را چشیدند.و این شد که جنبش دانشجویی در پی جواب دادن به قشر مخاطب خود برنیامد؛ که دیگر رسالتش را در این زمینه نمی دید زیرا باید، اربابان خود راضی می کرد و عملا می شوند عروسک هایی که نخشان در دست دیگران است. دیگرانی که گاهی با شعارهای آزادی و سکولاریسم و لیبرالیسم و از این قبیل شعارها مردم را سرکیسه می کنند و عده ای دیگر که با شعارهای آمیخته با اعتقادات دینی مردم و سنگر گرفتند در پشت ولی فقیه بر کرسی ثروت و قدرت چنبره می زنند.احزاب بر دانشگاه چنبره زده تا بتواند از این قدرت بالقوه، بالفعل و در وقت مقتضی استفاده کند.

و خالی از لطف نیست برخی از سخنان رهبری در برهه های زمانی مختلف که خطرهای سیاسی کاری و محافظه کاری را گوشزد می فرمودند:

« بدترین اشکال و اشکال وارد بر محیط دانشجویی این است که دانشجو دچار محافطه کاری شود و حرفش را با ملاحظه موقع و مصلحت خیالی بیان کند… فرق شمای جوان و دانشجو و صادق و پاکیزه دل، با یک آدم سیاسی کار باید در همین باشد. البته در کنار صراحت، صداقت در نیت هم وجود داشته باشد و اگر دانشجو خطا کرد، خطایش را سریع بپذیرد»1

یا در جای دیگر می فرمایند:

« یکی دیگر از آفات (جنبش دانشجویی) به دام احزاب و گروه ها افتادن است که این را قبلا هم گفتم. مواظب باشید؛ اختاپوس احزاب و گروه های مختلف به سراغتان نیاید و شما را به دام نیندازد»2

و یا در شهریور ماه 78 بعد از قضایای کوی دانشگاه تاکید می کنند:

« دانشجوها باید سیاسی بشوند؛ یعنی فهم سیاسی پیدا کنند. فهم سیاسی غیر از سیاسی کاری و سیاسی بازی است. غیر از دستخوش جریان های سیاسی شدن است»3

بماند خیلی از این امور، چرا که مطلب به درازا می کشد.

و برای جمع بندی بخش اول اضافه می کنم که:

انقلاب اسلامی و فرایند اجرایی شدن آن آرمانی بود که توانست جوانان خسته از حلاوت تکرارها را به حرکت در آورد. بعد از انقلاب هم با پدیده ای به نام جنگ(دفاع مقدس) آن جوانان، آرمانی را می یافتند که ارزش مبارزه را داشت. اما با ختم جنگ و ورود به دوران سازندگی که نوعی نگاه تکنوکراسانه را به نطام تحمیل کرد؛ و پس از آن با سرکار آمدن ریس جمهور اصلاحات آن فرایند هم افزای قبلی ابتر باقی ماند؛ یعنی نتواستند آرمانی درخور بسازند. و عملا نسخه های قلابی آزادی و جامعه مدنی در دستور کار قرار گرفت. و فضایی را ایجاد کرد که تا ثریا دیوار کج برود…

1.دیدار یا دانشجویان 7.7.87

2. امام خامنه ای 1.9.87

3.امام خامنه ای 6/12/76

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه