رفتن به بالا
  • دوشنبه - 11 مرداد 1395 - 08:38
  • کد خبر : ۲۳۸۱۹
  • مشاهده :1,539 بازدید
  •   
  • PrintFriendly and PDF
22528f184fa9a07239adc36403f80d90
یادداشت/ رضا فیروزی

خصوصی سازی یا دولتی بودن؟ مسئله این نیست

اساسا مسئله خصوصی یا دولتی نیست. مسئله این است که حکمرانی در چه شکلی بهتر صورت می گیرد. میدانیم که حکمرانی در وضع دولتی چندان قوی نیست اما باید دید که حکمرانی در وضع خصوصی بهتر خواهد شد یا نه ؟ اینجاست که ما با وزیر بهداشت و آموزش و پرورش اختلاف نظر پیدا می کنیم و با خصوصی سازی با هر تعبیر آن مخالفیم

جنبش عدالتخواه دانشجویی: 

به بهانه اظهارت وزیر محترم بهداشت درباره سوسیالیستی بودن تفکرات اداره دولتی نظام سلامت.

وزیر بهداشت کسانی که معتقد به دولتی بودن نظام سلامت هستند را متهم به افکار سوسیالیستی کرده است!

حقیقت آن است که مشارکت دادن بخش_خصوصی در نظام سلامت نه تنها اشکال ندارد بلکه فایده هم دارد. واقعا دولت کارهای مهمتری دارد و لازم نیست خودش بیمارستان داری کند، پزشک و پرستار استخدام کند و بیمار درمان کند و… حتی دولت لازم نیست مدرسه داری کند! امرور هر کسی که این وزارتخانه ها را بشناسد آرزو می کند که وزیر درگیر بیمارستان داری نباشد تا بتواند کارهای حقیقی این سیستم را انجام بدهد.

بنابراین  باید بیمارستانها، مدارس و حتی دانشگاه ها مستقل بشوند. چه به شکل خصوصی اداره بشوند و چه به شکل هیات امنایی اداره بشوند، چه به شکل خرید خدمت به دولت ارائه خدمت بدهند و الگوهایی که به هر حال اسم آنها دولتی نیست.

منتها دو مسئله دیگر مهم و حیاتی است که متاسفانه کلا مغفول است. اولین مسئله این است که قانون اساسی اجرا شود. یعنی آموزش برای مردم رایگان باشد. دسترسی به سلامت ارزان باشد و امثال این اهداف که در اینجا یک اختلاف نظر اساسی است. ما می گوییم اشکالی ندارد مدرسه و بیمارستان خصوصی باشد اما هزینه درمان و آموزش همه مردم را دولت به مدرسه و بیمارستان پرداخت کند و برای مردم هزینه ای نداشته باشد. مثل همین الگوی خرید خدمت. برخی به این قائل نیستند و معتقدند باید به شکل حداکثری این خدمات پولی بشود و دولت صرفا هزینه قلیلی از اقشار کم درآمد را بدهد که این موضوع با قانون اساسی در تعارض است.

دومین نکته مغفول توان حکمرانی است. اساسا مسئله خصوصی یا دولتی نیست. مسئله این است که حکمرانی در چه شکلی بهتر صورت می گیرد. میدانیم که حکمرانی در وضع دولتی چندان قوی نیست اما باید دید که حکمرانی در وضع خصوصی بهتر خواهد شد یا نه ؟ اینجاست که ما با وزیر بهداشت و آموزش و پرورش اختلاف نظر پیدا می کنیم و با خصوصی سازی با هر تعبیر آن مخالفیم. وزرای محترم باید این سئوال را جواب دهند که با خصوصی سازی این بخش ها آیا دولت توان حکمرانی کافی برای هدایت و نظارت بر بخش خصوصی جهت تامین منافع ملی دارد و یا خیر ؟

خصوصی سازی در آمریکا مطلقا به ضعف حکمرانی منتج نشده است. اتفاقا خصوصی سازی کردند تا توان حکمرانی شان را افزایش دهند. بهترین نمونه اش هم همین تحریم ها است. مهد خصوصی سازی طوری حکمرانی می کند که افراد کشورهای دیگر هم مجبور به پیروی از آنها شوند.

منتها در کشور ما برعکس است. الان که دولتی است حرف نظام و انقلاب در مدارس و دانشگاه ها و بیمارستانها پیش نمی رود  چرا که توان حکمرانی دولت ضعیف است. ما در مسائل شفاف اقتصادی مثل بانک نتوانستیم بخش خصوصی را مدیریت کنیم و در عوض بخش خصوصی حاکمیت را تسخیر کرده است. در این بخش ها که عمق فاجعه بیشتر است. هنوز که خصوصی سازی به طور جدی صورت نگرفته است صاحبان بیمارستانهای خصوصی و مدارس غیر انتفاعی حاکمیت را تسخیر کرده و منافع خودشان را پیگیری می کنند. وای به حال روزی که کلا خصوصی سازی صورت بگیرد.

بنابراین روزی می توان خصوصی سازی را تجویز کرد که بتوان نشان داد توان حکمرانی دولت پس از خصوصی سازی افزایش می یابد. باید بتوان اثبات کرد حاکمیت سوار بر بخش خصوصی است و نه بخش خصوصی سوار بر حاکمیت. به نظر حقیر وزرای محترم یا از این نکته غفلت می کنند و یا خودشان را به ندانستن می زنند والا یک آدم دلسوز تن به فروختن حاکمیت به بخش خصوصی نمی دهد.

انتهای پیام /

لینک کوتاه این مطلب: http://edalatkhahi.ir/?p=23819

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه