رفتن به بالا
  • سه شنبه - 9 شهریور 1395 - 11:52
  • کد خبر : ۲۵۷۵۳
  • مشاهده :  149 بازدید
  • چاپ خبر : آلودگی، بیماری، مشکلات خانوادگی سهم کارکنان عسلویه از ثروت نفت/ چرا طرح اقماری یک-یک اجرا نمی‌شود؟
نامه کارکنان پارس جنوبی به مدیرعامل شرکت صنایع پتروشیمی؛

آلودگی، بیماری، مشکلات خانوادگی سهم کارکنان عسلویه از ثروت نفت/ چرا طرح اقماری یک-یک اجرا نمی‌شود؟

به نقل از تریبون کارکنان پتروشیمی‌های پارس جنوبی جمعی از کارکنان پتروشیمی های پارس جنوبی(عسلویه) در نامه ای به مدیرعامل شرکت صنایع پتروشیمی، مراتب اعتراض خود را نسبت به وضعیت وخیم انسانی در ایت مناطق که متوجه کارکنان صنعت نفت و پتروشیمی کشورمان است را اعلام کردند. متن نامه به شرح زیر است:   سرکار خانم شاهدایی […]

به نقل از تریبون کارکنان پتروشیمی‌های پارس جنوبی جمعی از کارکنان پتروشیمی های پارس جنوبی(عسلویه) در نامه ای به مدیرعامل شرکت صنایع پتروشیمی، مراتب اعتراض خود را نسبت به وضعیت وخیم انسانی در ایت مناطق که متوجه کارکنان صنعت نفت و پتروشیمی کشورمان است را اعلام کردند.

متن نامه به شرح زیر است:

 

سرکار خانم شاهدایی

مدیر عامل محترم شرکت ملی صنایع پتروشیمی

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما

ما همکاران شما در شرکت های پتروشیمی منطقه پارس جنوبی(عسلویه)، لازم دیدیم پیرامون مشکلات جدی ای که سال ها است گریبان خود و خانواده هایمان را گرفته است، نکاتی را خدمت شما عرض کنیم.

1- همانطور که مستحضر هستید، منطقه پارس جنوبی(عسلویه) در یکی از بدترین مناطق آب و هوایی کشور قرار گرفته که طبق نظر رسمی سازمان محیط زیست کشور در سال 88، آلودگی آن صد برابر کلان شهر تهران می باشد.

این وضعیت فجیع آلودگی، همراه با رطوبت بالای 80 درصد، گرمای بالای 50 درجه سانتی گراد، صداهای نا به هنجار صنعتی و آسیب دیدگی های ناشی از حوادث شغلی و … عامل بروز بیماری های عدیده ای از جمله مشکلات  تنفسی چون آسم و سرطان ریه، مشکلات ناشی از آلودگی خون به مواد سرطان زای شیمیایی، از کار افتادگی و معلویت های جسمی، مشکلات کبدی، شنوایی و … شده است.

متأسفانه  چنین بیماری ها و حوادثی که با احداث شرکت های جدید سیری صعودی به خود گرفته است،  در کنار کمبود شدید امکانات  درمانی، نبود کادر متخصص و مجرب پزشکی و فقدان بیمه  مناسب درمانی، جان ما را با تهدیدی جدی روبرو ساخته است.

2- آنچه از شرایط فوق برای ما غیر قابل تحمل تر و آسیب زا تر شده است، مسئله مدت اقامت در منطقه و مشکلات تردد می باشد.

متأسفانه قسمت بزرگی از اعضای خانواده صنعت پتروشیمی کشور، به علت دوری بسیار زیاد از خانواده( در شرایط دو هفته کار، یک هفته استراحت و یا سه هفته کار یک هفته استراحت) به آسیب هایی فراوانی مبتلا شده اند. آسیب هایی که آمارهای واحد بهداشت و محیط (HSE) منطقه ویژه بارهای بار به آن اذعان کرده است.

شیوع غیر قابل باور بیماری های روحی چون افسردگی در میان کارکنان و خانواده های آنان، درصد بالای مشکلات خانوادگی چون طلاق، مشکلات تربیتی، اخلاقی و تحصیلی فرزندان و … که همگی ناشی از وضعیت اقامت طولانی در  مناطق عملیاتی می باشند، آینده ما و خانواده های ما را در معرض تهدیدی جدی و غیر قابل جبران قرار داده است که شما نه ابتدا به عنوان یک مدیر ارشد، بلکه به عنوان یک مادر، به خوبی آن را درک می کنید.

سرکار خانم شاهدایی!

آیا چنین شرایطی در شأن کسانی است که در جهت اعتلای صنعت کشور، شهر و دیار خود را ترک کرده و در خط مقدم جبهه اقتصادی مشغول جهاداند؟

آیا نباید تدابیری اندیشیده شود تا این کارکنان خدوم و زحمت کش و خانواده های آنان، که بار درآمد ارزی کشور، در شرایط وخیم تحریم را همواره به دوش داشته اند، در وضعیت مناسبی از نظر شرایط روحی و جسمی قرار گیرند؟

همان طور که مستحضر هستید مقام معظم رهبری در سفری که سال 1390 به این منطقه داشتند، نکات فوق را در نظر گرفتند و به مسئولان وزارت نفت دستور دادند تا با تغییر وضعیت اقامت و تردد کارکنان به صورت یک -یک، شرایط آنان را بهبود دهند. امری که متأسفانه پس از پنج سال از صدور آن ، علی رغم اینکه در شرکت های نفت و گاز عملی شده، برای کارمندان شرکت های پتروشیمی که در آلوده ترین نقطه صنعت نفت مشغول خدمت هستند، لحاظ نگردیده است.

متأسفانه علتی که تا به حال برای عدم اجرایی شدن این تدبیر عنوان شده است، مخالفت مدیران عامل شرکت ها به بهانه افزایش هزینه ها می باشد، در حالی که اجرایی شدن این طرح:

اولا نه تنها بار مالی چندانی را به شرکت ها تحمیل نمی کند، بلکه در  دراز مدت(به علت مرتفع شدن مشکلات فوق) سبب بهره وری بالای نیروها، افزایش راندمان تولید و کاهش هزینه های اقامت در منطقه و از همه مهمتر احترام به شأن انسانی، اسلامی و خانوادگی کارکنان می باشد.

ثانیا به فرض صحت افزایش هزینه ها، آیا این علت موجهی می باشد که کاهش هزینه مادی شرکت ها، به بهای افزایش هزینه های مادی و معنوی غیر قابل جبران کارکنان تمام شود؟

لذا امضا کنندگان این نامه که همگی از همکاران شما در شرکت های پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی هستند، دست یاری خویش را به سوی شما بلند کرده اند تا اقدامات عملی لازم جهت رفع این مشکلات و تبعیضات ناروا را در دستور کار قرار دهید. بلکه خانواده صنعت پتروشیمی کشور با روحیه ای مضاعف و بهره وری بالاتری نسبت به قبل، به خدمت بی شائبه به کشور ادامه دهند.

از خداوند منان سلامت و سعادت شما را خواستاریم.

 

کارکنان شرکت های پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی(عسلویه)

منبع: تریبون کارکنان پتروشیمی های پارس جنوبی

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه