انتشار متن كامل نامه به رئيس جمهور درباره مذاكره با آمريكا

پس از سه هفته و در پی عدم پاسخگویی رییس جمهور صورت گرفت:

سه هفته قبل و پس از پایان مذاکرات بغداد، جنبش عدالتخواه در نامه اي به رياست محترم جمهور برخي شبهات و انتشار متن كامل نامه به رئيس جمهور در پی عدم پاسخگویی ویسوالات پيرامون مذاكرات ايران و آمريكا در عراق را مطرح نمود. انتظار طبيعي اين بود كه مسئولان محترم پاسخي براي اين سوالات به طور  مستقيم و يا غير مستقيم (در سخنراني ها، مصاحبه ها و … ) طرح نمايد. اما متاسفانه چنين نشد و لذا متن كامل نامه طبق وعده قبلي منتشر مي گردد…

جنبش عدالتخواه در 13/3/1386 در نامه اي به رياست محترم جمهوري اسلامي برخي شبهات و سوالات پيرامون مذاكرات ايران و آمريكا در عراق را مطرح نمود. انتظار طبيعي اين بود كه مسئولان محترم پاسخي براي اين سوالات به طور  مستقيما و يا غير مستقيم (در سخنراني ها، مصاحبه ها و … ) طرح نمايد.
ليكن متاسفانه نه تنها به سوالات فوق پاسخي داده نشده است بلكه برخي عملكردهاي ديگر در عرصه سياست خارجي بر حجم اين سوالات افزوده است. لذا براي اطلاع افكار عمومي متن نامه فوق منتشر مي گردد. اميد است شاهد ايفاي نقش حقيقي از سوي رسانه ها در پرسشگري از مسئولان در اين موضوع و موضوعات مشابه باشيم .

رئیس جمهور محترم، جناب آقای دکتر احمدی نژاد!

سلام علیکم؛

در ميان بهت و حيرت امت انقلابي ايران، اقدامات و موضعگيريهاي شما و همكارانتان منجر به حضور نمايندگان جمهوري اسلامي ایران و آمريكا پشت ميزهاي مذاكره شد. این اقدام از زمان برخاستن اولين زمزمه ها، نگراني و اعتراض دانشجویان و فرزندان معنوی حضرت روح الله(ره)  را به دنبال داشت. هر چند شعارهاي جنابعالي و فضايي كه به 3 تير 84 ختم شد، هنوز مانع از آن بود كه بسياري از دلبستگان به ارزشهاي انقلاب اسلامی، اين تناقض آشكار بين قول و فعل شما را بپذيرند.
جنبش عدالتخواه دانشجويي پيش از اين در بيانيه اي تحليلي مواضع و علل مخالفت خود این مسئله را اعلام نمود. همچنين در تجمعي به منظور نشان دادن اهمیت و حساسیت موضوع و پاسخ خواهي از شما و دستگاه دیپلماسی، بار ديگر مواضع خود را تشريح و نگرانی بیش از پیش خود را از شائبه سازشکاری جمهوری اسلامی در اذهان مستضعفین جهان اعلام نمود. اما نه تنها با پاسخگويي دولتمردان روبرو نشديم، كه مهرورزي دولت را با طعم باتوم نیروی انتظامی و برخورد ناپسند برخی از مسئولین دفتر ریاست جمهوری چشيديم. بگذريم از برخوردهاي زشت و زننده برخي ياران و نزديكان دولت كه با شايعه پراكني، تمسك به دروغها و اتهامات بي پايه و زير پا گذاشتن ابتدايي ترين اصول اخلاقي، سعي در عدم برگزاري تجمع مذکور، انحراف انگیزه ها و بايكوت اخبار آن کردند. البته فرزندان حضرت روح الله(ره) در جنبش عدالتخواه دانشجویی، سالهاست كه به اين بي مهري ها خو كرده اند، چه در دولتهاي قبلي و چه در اين دولت. آن روز ريشه اين برخوردها را، بيگانگي دولتمردان با ارزشهاي خميني كبير(ره) مي دانستند، و امروز نيز تغافل و نگرانی دوری از آن؛ اگرچه ظاهر ماجرا عوض شده و شعارها انقلابي شده و به حمدِ الهی، در برخی موارد، شعارهای انقلابی در عمل پیاده و در حال اجرا هستند.
از ابتدای مطرح شدن بحث مذاکره، این نگرانی وجود داشت که نشستن پای میز مذاکره با آمریکا به معنای پذیرش اتهامات حاکمان بی ادب و گستاخ کاخ سفید باشد. متأسفانه این اتفاق به وقوع پیوست و سفیر آمریکا در اولین اظهاراتش پس از پایان مذاکرات، بر تکرار اتهامات سابق تأکید نموده و باز هم دولت ایران را به دخالت در ناامنی عراق و حمایت از تروریستهای عراقی متهم کرده است :
"ایران باید از كمك مالي و آموزش شبه نظاميان عراقی، دست بردارد… اين نشست درباره اقدامات است نه فقط اصول و من نگراني خاص آمريكا را در مورد رفتار ايران در عراق و تجهیز، کمک مالی، آموزش و حمايتشان از شبه نظاميان در جنگ با نيروهاي عراقي و ائتلافي اعلام كردم… و مسأله حمایت سپاه پاسداران از گروه های شورشی عراق را مطرح کردم".(متن سخنان کروکر، سفیر آمریکا در عراق و نماینده آمریکا در مذاکره)
از سوی دیگر آنچه بر شگفتیها افزود، مواضع بسیار آرام و خنثی اقای کاظمی قمی در این گفتگوها بود. در میان تنها متن رسمی منتشر شده از مذاکرات، فقط در یک جمله به انتقاد مستقیم از مواضع و برنامه های امریکا در عراق اشاره شده است:
" هم اکنون اين ملت فرهيخته با داشتن سرزميني غني و بهره‌مند از مواهب خدادادي بدليل عملکرد نادرست و طولاني مدت آمريکا در تداوم وضعيت عملي اشغال عراق، با مشکلات فراواني مواجه گرديده است ".
آنگونه که از مجموعه اخبار منتشر شده از این مذاکرات بر می آید، نه تنها تفهیم اتهامی به آمریکایی ها صورت نگرفته بلکه جمهوری اسلامی در موضع انفعال برخی از اتهامات طرف آمریکایی را پاسخ داده است که این مسئله برخلاف نظر رهبر معظم انقلاب(مدظله العالی) مبنی بر تفهیم وظایف اشغالگران در قبال ملت عراق می باشد.  متن مذکور در اذهان همگان این گونه تداعی می کند که:
1- ایران در جایگاه متهم قرار دارد و آمریکا در موضع شاکی.
2- ایران عملکرد خویش در عراق را به آمریکا گزارش داد.
3- ایران، حرفی جدی برای آمریکایی ها نداشتند ولی آمریکایی ها، ایرانی ها را تفهیم اتهام کردند.
چند سال قبل، رهبر معظم انقلاب  خطاب به دولتمردان قبلی تأکید کردند که نحوه گفتگو با ظالم باید از موضع بالا و برتر باشد: "نباید از ظالم خواهش کرد، باید به او گفت فلان فلان شده، چرا اینقدر ظلم میکنی؟…"
متأسفانه متن سخنان نماینده ایرانی در مذاکره، به رغم شعارهای تند و کوبنده برخی دولتیان علیه غرب و امریکا در قبل از مذاکره، از این روح دادخواهی و سرکشی علیه ظالم کاملا" بی بهره بود و هیچ بویی از اقتدار انقلاب اسلامی و گفتمان عزتمندانه امام(ره) نداشت.
با کمال تعجب! در مطالب آقای سفیر، هیچ اشاره ای به لزوم خروج نیروهای اشغالگر از عراق نشده، از دیپلماتهای ایرانی دربند اشغالگران آمریکایی سخنی به میان نیامده و حتی در بخشی که به گذشته روابط ایران