خطر بازگشت انفعال و ارتجاع به سياست خارجي

ارزيابي روند مذاكرات طرابلوس، قاهره و اظهارات متكي/ دیپلماسی فراموشی:

دیپلماسی فراموشی در دولت نهماصرار بر مذاكرات بي نتيجه ايران و آمريكا، درخواست عجولانه برقراري ارتباط با مصر و فراموشي موضوع شهيد خالد اسلامبولي و نظرات صريح امام در خصوص «حسني مبارك» و سرانجام موضوع رابطه گسترده با ليبي و فراموشي امام صدر اين شائبه را ايجاد كرده كه دولت نهم عليرغم مواضع انقلابي در برخي امور با «ديپلماسي فراموشي» سعي نموده تا از برخي مواضع اصولي در سياست خارجه به آرامي عبور كند.

ارزيابي سياست روز از مذاكرات طرابلوس، قاهره و اظهارات متكي
خطر بازگشت انفعال به سياست خارجي

گروه سياسي- محسن مقصودي: در روزهاي اخير سفر برخي مقامات كشورمان به كشورهاي ليبي و مصر، استمرار مذاكرات منفعلانه با آمريكا و همچنين اظهارات سوال برانگيز اخير وزير خارجه در خصوص سهم ايران در درياي خزر شائبه هايي  در خصوص بازگشت انفعال به سياست خارجي ايران ايجاد كرده است.

پس از انفعال ايران در مذاكرات با آمريكا و استمرار اسارت 5 ديپلمات ايراني در عراق، عدم عذرخواهي كاخ سفيد پس از آزادي برخي از اين ديپلماتها و عدم پايبندي شيطان بزرگ به تعهداتش در خصوص عراق، اكنون آغاز روابط گسترده با ليبي و مصر نيز سوالات جدي ديگري در خصوص خطر بازگشت انفعال در ديپلماسي ايران مطرح كرده است. اگر بتوان موضوع گسترش روابط با مصر را ـ كه بنيانگذار جريان سازش با رژيم صهيونيستي است- با فرض مصالح بزرگتر دنياي اسلام ناديده گرفت (كه اين موضوع جاي ترديد فراوان دارد)، به هيچ وجه نمي توان از موضوع ارتباط گسترده و روابط ديپلماتيك با دولت قذافي آنهم بدون هيچگونه اشارهاي به مسووليت ليبي در سرنوشت امام موسي صدر، به راحتي عبور كرد. در اين خصوص آنچه جاي تعجب است اظهارات پرويز داوودي در ديدار مسوولان ليبي است كه «وي بر گشترش روابط همه جانبه با ليبي به عنوان يك كشور افريقايي ، مسلمان و انقلابي(!) تاكيد مي كند». مشخص نيست معاون رييس جمهور بر مبناي چه اصولي، دولت ليبي را «انقلابي» خطاب مي كند، دولتي كه متهم اصلي ربايش و ناپديد شدن امام موسي صدر است و مواضع منفعلانه و بي ثبات آن سالهاست كه مسلمانان را ميآزارد.
همچنين اظهارات منفعلانه روز گذشته آقاي متكي در خصوص سهم ايران از خزر، شگفتي همه محافل سياسي را برانگيخت.اثرات بين المللي سخنان وزير خارجه كه ايران را راضي به سهم  3/11 درصدي از درياي خزر نشان مي داد، آن قدر زياد است، كه اصلاح اين سخنان توسط سخنگوي وزارت خارجه نيز ـ كه بر سهم 20 درصدي ايران تاكيد كردـ نمي تواند، از اثرات منفي آن بكاهد.

ديپلماسي فعال، قرباني «ديپلماسي فراموشي»

اگرچه دولت نهم با ديپلماسي فعال در صحنه بين الملل خصوصا موضوع هسته اي موفقيتهاي چشمگيري داشته است، اما برخي موضوعات نظير اصرار بر مذاكرات بي نتيجه ايران و آمريكا، درخواست عجولانه برقراري ارتباط با مصر و فراموشي موضوع شهيد خالد اسلامبولي و نظرات صريح امام در خصوص «حسني مبارك» و سرانجام موضوع رابطه گسترده با ليبي و فراموشي طرح موضوع امام صدر اين شائبه را ايجاد كرده است، كه دولت نهم علي رغم مواضع انقلابي خود در برخي امور با «ديپلماسي فراموشي» سعي نموده تا از برخي مواضع اصولي در سياست خارجه به آرامي عبور كند، كه اين موضوع سوالات جدي را ايجاد كرده است.
  در همين خصوص «تابناك» نيز با انتقاد از فراموشي پيگيري مسئله امام موسي صدرـ به عنوان يك تبعه ايراني ـ از ديدارهاي اخير داوودي با قذافي و ساير مقامات ليبيايي كه پس از ديدار متقابل وزير خارجه ليبي از ايران انجام شد انتقاد كرده است:
سال جاري از سوي رهبر معظم انقلاب اسلامي، سال اتحاد ملي و انسجام اسلامي ناميده شد.
شايد توقع آن بود كه يكي از مهمترين كارهايي كه بايد در اين سال انجام ميشد، كار جدي و مؤثر براي تعيين سرنوشت و آزادي شخصيت برجسته جهان اسلام، امام سيد موسي صدر باشد.
با اين وصف، گسترش مناسبات و رفت و آمدهاي ديپلماتيك با كشور ليبي و شخص قذافي كه عامل اصلي ربايش امام موسي صدر و دو همراه ايشان است، شدت گرفته است. در هفته گذشته، معاون اول رئيسجمهور در ديدار از ليبي به گسترش مناسبات با اين كشور پرداخت و اسناد همكاري گوناگوني را به امضا رساند.
اين در حالي است كه هيچ خبري مبني بر پيگيري قصه ربايش و تعيين سرنوشت امام موسي صدر نيست و ما همچنان از وضعيت اين شخصيت برجسته ايران و جهان اسلام بيخبريم.
جالب آن كه سران ليبي و به ويژه قذافي هم تا كنون در اين زمينه پاسخگو نبوده و حتي با طرح مسأله پرداخت مبالغي به خانواده امام صدر، بر آن بودهاند كه قصه ربايش را از حالت عمومي و بين المللي بيرون آورند! با اين حال، رفت و آمدهاي گسترده با اين كشور و پذيرايي از مقامات ريز و درشت آن در ايران در جريان است، بي آن كه خبري از سرنوشت و آزادي امام موسي صدر به ميان آيد.

امام صدر، الگويي براي انسجام اسلامي

گذشته از وضعيت مبهم و سرنوشت جسمي امام موسي صدر، با توجه به موضوع اتحاد ملي و انسجام اسلامي در سال جاري ايشان كه تجربه خوبي در لبنان داشت، ميتوانست به عنوان الگوي بسيار مؤثري در اين زمينه مطرح شود تا با پردازش و تحليل انديشه، تجربه و سيره عملي امام موسي صدر، زمينههاي عملي اتحاد ملي و انسجام اسلامي را تحقق بخشيم. با اين حال، متأسفانه كاري انجام نشده وانديشه و تجربه ايشان همچنان در محاق است.
چندي پيش، در حاشيه نمايشگاه انسجام اسلامي، نشستي با همراهي و سخنراني دو تن از صاحب نظران انديشه و سيره امام موسي صدر درباره «انسجام اسلامي: انديشه و تجربه امام سيد موسي صدر» برگزار شد.بايد اشاره كنم برخي مباحث درباره انديشه و سيره امام صدر براي حضار شگفتآور بود. در آن نشست، درباره انسجام اسلامي از ديد امام صدر و ضرورت انسجام و اتحاد اسلامي سخن گفته شد و برخي از اساتيد نيز به اوضاع لبنان پيش از ورود امام صدر و تأثيرات ايشان بر جامعه لبنان و برخي نكات درباره حيات سياسي و اجتماعي و علمي و بيان برخي ديدگاههاي فق] ]>