جناب آقاي وزير پاسخ دهيد

وضعيت نابهنجار بيمارستان هاي دولتي بيداد ‌مي‌كند..

اگر به چشم خود نديده بوديم، اگر فقط همين يك نمونه بود و اگر درد فقط همين بود جناب وزير را مورد خطاب قرار نمي‌داديم، اما حقيقت آن است كه دريافت خارج از قاعده پول توسط تيم جراحي از بيماران تقريبا عرف شده است و البته اين مشتي از خروارها معضل بيمارستان‌ها است.

اگر به چشم خود نديده بوديم، اگر فقط همين يك نمونه بود و اگر درد فقط همين بود جناب وزير را مورد خطاب قرار نمي‌داديم، اما حقيقت آن است كه دريافت خارج از قاعده پول توسط تيم جراحي از بيماران تقريبا عرف شده است و البته اين مشتي از خروارها معضل بيمارستان‌ها است. اجازه دهيد  كلي گويي را كنار بگذاريم و يك نمونه عيني  كه مستندات آن هم در دفتر روزنامه موجود است را شرح دهيم: در يكي از بزرگترين بيمارستان هاي شرق تهران، پس از آنژيوگرافي بيمار، دكتر انجام عمل جراحي قلب باز را تجويز‌مي‌كند، مقدمات كار فراهم‌مي‌شود وخانم« ف» كه رابط تيم جراحي پزشكي با همراهان بيمار است هزينه عمل را چيزي بالغ بر 01 ميليون تومان تخمين‌مي‌زند و پس از برآورد مبالغي كه بيمه هاي اصلي و تكميلي تقبل‌مي‌كنند، به صراحت‌مي‌گويد:

مبلغ 2 ميليون تومان هم بايد به عنوان حق الزحمه تيم جراحي پرداخت كنيد! سوال‌مي‌شود مگر تيم جراحي نبايد طبق قرارداد خود از محل بيمه و توافق با بيمارستان حق الزحمه خود را دريافت كنند ولي پاسخ رابط محترم منفي است و اضافه‌مي‌كند: اين پول را نبايد به حسابداري پرداخت كنيد و مستقيما بايد به بنده براي تقسيم بين كادر پزشكي تحويل دهيد و ضمنا هيچ رسيدي هم به شما تحويل داده نمي‌شود! همراهان بيمار از روي ناچاري اين مبلغ را به صورت تراول مقابل در اتاق عمل بيمارستان به اين خانم تحويل‌مي‌دهند و عمل جراحي فرداي آن روز انجام‌مي‌شود.

 چند ماه بعد مريض بدليل عدم بازيابي سلامت خود به دكتر جراح خود و به دنبال آن به بيمارستان مراجعه‌مي‌كند، تجويز، آنژيوگرافي دوباره است كه درپي جواب نگرفتن آنژيوپلاست تجويز‌مي‌شود، جالب اينكه دكتر مربوط با لباس جراحي در گفت‌وگويي با همراه بيمار پرداخت يك ميليون و هشتصد و پنجاه هزار تومان را براي خريد فنر ضروري‌مي‌داند و اگرچه اين بار فاكتوري در كار است اما حسابداري و بخش مالي بيمارستان دخالتي ندارند و باز هم پول بصورت تراول در اختيار مسئول آنژيوگرافي قرار‌مي‌گيرد. مشاهده عيني اين رويدادها اين پرسش را در اذهان متبادر‌مي‌كند كه به راستي آيا جناب وزير از اين اتفاقات كه روزانه به دفعات روي‌مي‌دهد ،خبر دارد؟ اگر پاسخ مثبت است، چه توجيهي براي دريافت پول علاوه بر هزينه هاي معمول بيمارستان و بخش حسابداري از سوي تيم جراحي وجود دارد؟

 آيا شأن يك پزشك جراح است كه با لباس جراحي مقابل در اتاق عمل، انجام عمل را به پرداخت نقدي مبلغي موكول كند؟ در اين ميان كساني كه توانايي مالي ندارند چه بايد بكنند؟ به نمونه فوق اضافه كنيد وضعيت نابهنجار بيمارستان هاي دولتي بويژه در شهرستان‌ها از نظر ساختمان و امكانات و نيروي متخصص و …  منتظر پاسخ جناب آقاي باقري لنكراني رسانه‌اي ترين وزير دولت نهم خواهيم ماند.

روزنامه حزب الله