مرده باد مستضعفين و پا برهنگان انقلاب اسلامي

نقدي بر سندروم مستضعف گريزي در ايران؛

به کجا چنین شتابان...؟!/پیش بسوی سرمایه داری مدرن!شخصي كه خود را به عنوان سهامدار 36 شركت بورس معرفي كرده بود در حمايت از جابريان چنين نگاشته شده بود: "خودم شخصا بارها با افرادي مواجه شده ام كه نفرت خود را از سرمايه داري پنهان نكرده اند. معمولا اين جمله آنها اين بوده است كه از كجا آورده اي؟ و بعدها گفته اند هيچ برجي ساخته نمي شود مگر روي شانه مستضعفان يا هيچ حساب بانكي كار مي كند مگر با زحمت آدم هاي بيچاره."

زنده باد اسلام سرمایه داری!سال ها پيش در جايي خوانده بودم كه تهران چهار راهي دارد كه چهارسوي آن به چهار كاخ ختم مي شود: كاخ رياست جمهوري، كاخ رياست قوه قضاييه، كاخ هيات دولت و كاخ مجمع تشخيص مصلحت نظام ساختمان قدس يعني همان كاخ مرمر.

از قضا اراك هم داراي خياباني است كه ساختمان نهادهاي انقلابي و حساس در آن قرار دارد. خيابان قائم مقام اراك در درون خود ساختمان هاي نهادها و ادارات انقلابي همچون سپاه پاسداران، اداره اطلاعات، هيات نظارت و كميته امداد و شوراي شهر را در خود جاي داده است. اين نهادها و ادارات همگي از جمله سازمان هايي هستند كه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي پا به عرصه حيات گذاشتند تا بتوانند حافظ آرمان ها، ارزش ها و دستاوردهاي انقلاب اسلامي باشند. قطعا يكي از مهمترين و اصلي ترين آرمان ها و ارزش هاي انقلاب توجه جدي به اقشار مستضعف و محروم جامعه است. چنانچه حضرت امام (ره)بارها ضمن گوشزد به مسوولين در خصوص غافل نشدن از اين قشر زحمتكش و بي ياور بيان كرده بودند:

"خدا نياورد آن روزي را كه سياست ها و سياست مسوولين كشور ما پشت كردن به دفاع از محرومين و رو آوردن به حمايت از سرمايه دارها گردد و اغنيا و ثروتمندان از اعتبار و عنايت بيشتري برخوردار شوند. معاذ الله كه اين با سيره و روش انبيا و امير المومنين و ائمه معصومين عليهم السلام ) سازگار نيست. اين حرمت و پاك روحانيت منزه از آن است… اين از افتخارات انقلاب و روحانيت است كه به حمايت از پا برهنگان برخاسته و شعار دفاع از حقوق مستضعفان را زنده كرده است".    (امام خميني 1366/5/6)

همه اين مقدمات را بيان كردم تا به اين نكته اشاره كنم كه در هياهو روزگار گاهي مواقع چنان با بي خيالي و بي تفاوتي از كنار برخ مسائل رد مي شويم كه در جايگاه يك شهروند و يا يك مسوول بارها شعار گونه بر طبل آن مي زنيم. از آن جمله در ابتداي خيابان قائم مقام دو سالي است كه كساني كه از آن مسير رفت و آمد مي كنند پيرمردي را ديده اند كه در اوايل با بدني سالم چند بسته دستمال كاغذي در يك دست مي گرفت و در دستي ديگر با لنگ حمام شيشه هاي ماشين ها را پاك مي كرد و به اين صورت لقمه نان حلالي هر چند بخور و نمير براي خانواده خود فراهم مي كرد. ولي چند ماهي است كه وي با ماشين تريلي 10 چرخ تصادف كرده است و از ناحيه كمر، چشم ها و دهان مورد آسيب جدي قرار گرفته است. بينايي يكي ازچشمانش را از دست داده و به دليل صدمه جدي مهره هاي كمر، به سختي قادر به راه رفتن مي باشد. دهانش نيز از سه ناحيه شكسته است كه با مساعدت مالي يكي از اقوامش توانسته عمل جراحي انجام دهد و اندكي بهبود يابد. راستش را بخواهید هر روز كه از منزل به قصد رفتن به سركار خارج مي شوم با چهره و اندام نحيف و معلول وي روبرو مي شوم و شب ها نيز كه گاها ساعت 24 شب مي خواهم به منزل مراجعت كنم كماكان وي را مشاهده مي كنم كه در ابتداي خيابان قائم مقام تا پاسي از نيمه شب با بدني معلول كه حتي قادر به روي پاي خود ايستادن نيست مشغول شيشه پاك كردن خودروها و كسب پول حلال برای 4 فرزند و همسرش مي باشد. همه ي اين اتفاقات در حالي روي مي دهد كه اين مسير از پر رفت و آمد ترين مسير هاي شهر اراك است و معمولا نيز كساني يا مسوولين از اين خيابان عبور مي منند كه در نهادهاي انقلابي همچون كميته امداد، سپاه، اطلاعات و شوراي شهر … مشغول به كار هستند. وقتي از وي سوال مي كنم كه آيا در اين مدت كسي از مسوولين از شما جوياي احوال شده اند؟ با لبخندي تلخ و در عين حال تمسخر آميز سرش را به بالا حركت مي دهد يعني اينكه نه!

اين نه به معناي آن است كه جامعه متدينين و حزب الهي ما كم كم دارد نسبت به امور بي تفاوت مي شود؟

اين نه به معناي آن است كه مسوولين ما پا برهنگان و مستضعفين انقلاب را در آسياب سرمايه داري رها كرده اند؟

اين نه به معناي آن است كه مسوولين ما به درد بي دردي دچار شده اند و اين نه…

وقتي اين صحنه ها را مشاهده مي كنم در مقابل ياد تيتر چند روز پيش برخي رسانه ها مي افتم كه در ضمن مسابقه براي گرفتن مصاحبه با محمد جابريان مرد ۱۳۶۴ میلیارد توماني در گزارشات خود با چنان آب و تابي بيان كرده بودند كه وي چگونه توانسته سي در صد از سهام شركت فولاد خوزستان را در بورس تهران به مالكيت خويش در آورد؟

در يكي از اين ياداشت ها و گزارشات به نقل از شخصي كه خود را به عنوان سهامدار 36 شركت بورس معرفي كرده بود در حمايت از جابريان چنين نگاشته شده بود: "خودم شخصا بارها با افرادي مواجه شده ام كه نفرت خود را از سرمايه داري پنهان نكرده اند. معمولا اين جمله آنها اين بوده است كه از كجا آورده اي؟ و بعدها گفته اند هيچ برجي ساخته نمي شود مگر روي شانه مستضعفان يا هيچ حساب بانكي كار مي كند مگر با زحمت آدم هاي بيچاره." (شهروند امروز-شماره 54-پرويز گيلاني)

نكته جالب اين اينكه در انتهاي ياداشت وي علت پولدار شدن خود را اين گونه شرح و توصيف می كند: "خدا بيامرزد پدر مرحوم را، اگر روزي با خيامي بزرگ روبرو نمي شد و براي نگهداري از باغ گل زيباي او به خانه اش قدم نمي گذاشت سهامدار شركت ايران ناسيونال نمي شد… من هم به جايي نمي رسيدم كه سهامدار 36 شركت بورس باشم و خانه اي در زعفرانيه داشته باشم"(همان منبع)

از قديم گفته اند، آدم دروغگو(!) كم حافظه است. جناب سهامدار 36 شركت، خ