رفتن به بالا
  • جمعه - 22 دی 1396 - 13:26
  • کد خبر : ۳۸۵۸۴
  • مشاهده :  1062 بازدید
  • چاپ خبر : مصلحت سنجی در برخورد با مفاسد در حکومت امام علی (ع)

مصلحت سنجی در برخورد با مفاسد در حکومت امام علی (ع)

فلذا به نظر میرسد که برخورد با مفاسد در هر قوه ای و هر شخصی، مصلحت نمیسنجد چراکه خود این امر یک امر خلاف اساس تشکیل حکومت اسلامی است که مفسد با توجیه اسلامی همچنان فاسد بماند. میتوان در حکومت داری اسلامی مانند حضرت علی (ع) با مفسد به طور قاطع برخورد کرده و زمینه ی ایجاد فساد در داخل را از بین برده تا حتی دشمن خارجی هم اجازه ی سو استفاده پیدا نکند

به گزارش عدالتخواهی؛

با سیری در سیره ی ائمه و مخصوصا امام علی دو نوع برخورد گاها مشاهده شده است که با استناد اشتباه مصلحت سنجی را تفسیر میکنند.

نگاه اول اینکه میگویند امام مصلحت را برای حفظ اسلام همیشه رعایت میکردند. آن مصلحت ها چه بوده است؟مثلا سکوت ۲۵ ساله یا مسئولیت دادن به فلانی و فلانی که سفارش شده ی اشتر بودند و امام نیز قبول کرد که از این دست موارد بیان میشود و سپس گفته میشود که امام نیز در برخی موارد مصلحت را رعایت کرده اند و نگاه دوم برخورد قاطع امام با فساد بود که بعضا مشاهده شده است به وفور که امام هرکجا فساد بوده است برخورد قاطع داشته اند حتی با نزدیکان خویش که نتایج تحقیق در سیره ی حضرت بر این آمده است که حضرت در زمان حکومت خود پس از مشاهده ی فساد هیچگونه مصلحتی را رعایت نکرده اند حتی به بهانه ی حفظ اسلام

عده ای در داخل و در زمان فعلی تا صدای اعتراض به مفاسد نسبت به برخی دستگاه های انقلابی!!بلند میشود میگویند مصلحت را رعایت کنید چون امام علی رعایت کرد

در بحث چرایی لزوم حکومت اسلامی مبحث فاصله گیری جامعه از فساد مطرح میشود که تشکیل حکومت اسلامی لازمه ایست برای مقابله با فساد

اگر فرض مصلحت سنجی در برخورد با مفاسد تحت هر شرایطی بخواهد پذیرفته شود پس مبحث لزوم تشکیل حکومت اسلامی برای برخورد با فساد و گناه از بین میرود که این امر یکی از اصلی ترین پایه های تشکیل حکومت اسلامی را متزلزل میکند

از طرفی چون مصلحت یک امر دلخواه است که میتوان در هر موقع و در هر شرایط و تحت هر عنوانی برای هر امری مطرح نمود پس در حکومت اسلامی اینرا به مرور باب خواهد کرد که هر امری حتی خلاف اسلام را میتوان با پرده ی مصلحت پوشاند و توجیه کرد چیزی که امروز در جامعه رایج شده است و فساد برخی از مسئولین با توجیه مصلحت عدم انتقاد از آنها به دلیل وجود دشمن خارجی در پرده قرار گرفته و اجازه ی اعتراض داده نمیشود

از طرفی با توجه به وجود دائمی دشمن خارجی نمیتوان فرض را بر این گذاشت که چون دشمن خارجی منتظر است پس فساد داخلی را پیگیری نکنید یا اعتراض نکنید حتی اگر دشمن خارجی هم سو استفاده کند نمیتوان بخاطر حفظ حکومت داری خود از فساد چشم پوشید چراکه در هیچ کجای سیره ی حکومت داری ائمه و حتی قرآن چنین دستوری نیامده است

فلذا به نظر میرسد که برخورد با مفاسد در هر قوه ای و هر شخصی، مصلحت نمیسنجد چراکه خود این امر یک امر خلاف اساس تشکیل حکومت اسلامی است که مفسد با توجیه اسلامی همچنان فاسد بماند.
میتوان در حکومت داری اسلامی مانند حضرت علی (ع) با مفسد به طور قاطع برخورد کرده و زمینه ی ایجاد فساد در داخل را از بین برده تا حتی دشمن خارجی هم اجازه ی سو استفاده پیدا نکند

ادامه دادن مصلحت سنجی تنها به نفع دشمن خارجی است چراکه همیشه اهرمی برای فشار دارد که میتواند با اشاره به آن اصل اسلامی بودن حکومت را هدف قرار دهد.

*محمد نجاتی-دبیر مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه باهنر کرمان

 

لینک کوتاه:    
https://edalatkhahi.ir/?p=38584

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه