رفتن به بالا
  • دوشنبه - 16 بهمن 1396 - 17:22
  • کد خبر : ۳۸۷۹۷
  • مشاهده :  379 بازدید
  • چاپ خبر : واکنش جنبش عدالتخواه در اعتراض به اشغال باغ قلهک توسط انگلیس
جلیل نژاد دبیر اسبق جنبش عدالتخواه

واکنش جنبش عدالتخواه در اعتراض به اشغال باغ قلهک توسط انگلیس

امیر جلیل نژاد دبیر اسبق جنبش عدالتخواه، در اولین روز از سی و هشتمین نشست شهید بهشتی که در تهران برگزار شد با اشاره به تسخیر باغ قلهک در سال ۸۴ به شرح خاطرات خود پرداخت

به گزارش عدالتخواهی؛

امیر جلیل نژاد دبیر اسبق جنبش عدالتخواه، در اولین روز از سی و هشتمین نشست شهید بهشتی که در تهران برگزار شد با اشاره به تسخیر باغ قلهک به شرح خاطرات خود پرداخت و گفت:

سال ۸۴ انگلیس کاری کرد که دهن کجی به کشور ما بود. از بوشهر اجساد کشته شدگانشان به دست رئیسعلی دلواری را در باغ قلهک دفن کردند . در شورای مرکزی تصمیم گرفتیم که واکنش نشان دهیم که چرا باغ قلهک دست انگلیسی ها باشد.

برادران بهرامی را که آن زمان در شورای مرکزی حضور داشتند فرستادیم که دور تا دور باغ را محاسبه کنند و آمار بگیرند، اطراف باغ مدارس مسیحی، کلیسا،دو بخش دیپلماتیک و یک قبرستان دارد که اسم سربازانی را که می خواستند دفن کنند گذاشتند سرداران کشته شده جنگ جهانی دوم در حالیکه مبارزات رئیسعلی دلواری مابین جنگ جهانی اول و دوم بود. برای این تجمع مجموع دانشگاههای تهران و قم  را فعال کردیم و سه شنبه آخر سال ۸۵ ساعت۱۲ نماز ظهر و عصر مسجد قلهک قرار گذاشتیم.

خاطرم هست که خودم رفتم ناصرخسرو ترقه بخرم و دوستان علم و صنعتی هم کوکتل مولوتف همراهشان بود! آن زمان به خاطر چهارشنبه سوری پلیس میگرفت و کسی به من نمی فروخت، در بازار گشتم و نزدیک دویست تا ترقه و کپسولی خریدم.

رسیدم به مسجد و دیدم بچه های قم نرسیدند، از بقیه دوستان پرسیدم چی شده چرا نرسیدند؟ گفتند که نیروهای نوپو دور باغ را گرفتند، بچه های قم را هم از عوارضی قم گرفتند با اسکورت و بردند بیت که کسی برایشان سخرانی کند! من دور و اطرافم را نگاه کردم گفتم ده پانزده نفر بیشتر نیستیم، آمدیم خیابانهای اطراف دیدیم پنجاه نفر به جمعیت اضافه شده، آمدیم بالاتر همین طوری به تعداد بچه ها اضافه می شد، طول شریعتی را بالا می رفتیم که افرادی شروع کردند نق زدن که این کار حق الناس است و نباید این کار را کنید، زمان زیادی گذشت که این نفوذی ها را ساکت کردیم.

شاید فاصله مسجد قلهک تا آن مسیر ۲۰۰ متر باشد، هنوز مسیری نرفته بودیم که پلیس جلوی ما را بست و جلوی ما سربازان صفر کلانتری قلهک جلوی ما دیواره ای درست کردند و پشت سر آ نها یگان ویژه بودند و پشت آنهاهم سه لایه بودند. من بالای یک وانتی ایستادم و به دوستانم گفتم ما خیلی شاهکار کنیم لایه اول را رد کنیم، یک دفعه این بین دیدیم که یک سروان آمد با پشت پوتینش به پوتین سرباز ها لگد زد و به آن ها فحش رکیک داد و عصبانی شان کرد. این بین ترقه هایی که گرفتیم را بین بچه ها پخش کردیم که بین آن ها آبشاری هم بود.

در بین خبرنگارانی که بودند یک خبرنگار از شبکه سحر افتاد بین سربازان عادی و سربازان نوپو، این سربازان نوپو هم این طرف را زدند که من گفتم این خبرنگار است نزنیدش. حدود یک ساعت آن جا بودیم و باتوم خوردیم. خاطرک هست با شهبازی وسط خیابان نشستیم و شعار می دادیم خمینی شاهد باش ما اعتراض کردیم!

خلاصه موضوع گذشت، فردای آن روز بچه های بسیج دانشجویی جلوی چهارراه استانبول تجمع کردند،  در اعتراض به مواضع انگلیس درمورد هسته ای. طلایی آن موقع فرمانده نیرو انتظامی تهران بود. همه تشکل ها بودند. یک از رفقا رفت جلو به طلایی گفت برای چی ما را دیروز آن قدر زدید؟ طلایی چیزی  گفت که ما فهمیدیم خط و دفترمان شنود می شود، گفت اگر نمی خواستید آن جا را بگیرید که ما اشتباه کردیم و عذر میخواهم ولی ما که می دانستیم شما می خواستید آن جا را بگیرید!

اتفاقی که سال ۸۹ افتاد برای ما عجیب بود، سفارتی که هم پلیس دیپلماتیک هم نیروی انتظامی ازش حمایت می کرد و امینت مکان تضمین شده بود اینقدر راحت قابل نفوذ نبود.

جلیل نژاد در خصوص این پرسش که چرا جنبش عدالتخواه به موضوعاتی چون باغ قلهک و اولین کاروان مردمی حمایت از جنگ ۳۳ روزه ورود پیدا کرد گفت:

ما عدالتخواهی را یک منظومه منسجم و به هم پیوسته می دانیم، در بحث اجتماعی موضوع کارتن خواب ها را داشتیم، یکی از بهترین کارهایی که جنبش انجام داد توجه به افرادی بود که کسی تا به آن زمان تصو رنمی کرد آن ها هم آدم هستند! من خاطرم هست بسیاری از دوستان می رفتند و بحث میکردند که این ها هم آدم هستند! آن سال ۶۳ نفر مردند از سرما و استدلال مسئولان این بود که می گفتند این ها معتادند!

در بحث سیاسی هم عدالت را درمنظومه فکری خود وارد کردیم، در دورانی که من بودم ماجرای ارتباط مسئولان جمهوری اسلاامی ایران با مقامات آمریکایی با کسی که ما اصلا فکرش را نمی کردیم، یعنی دکتر سعید جلیلی! حدود آذر ۸۴ بود که اولین تشکل دانشجویی بودیم که جلوی خیابان پاستور اعتراض کردیم به این اجازه ای که دولت داده، بعد از آن جلوی مجلس و سپس شورای عالی امنیت ملی تجمع کردیم.

در همین موضوع ما اولین تشکل دانشجویی بودیم که از انرژی هسته ای حمایت کردیم، سال ۸۳ و ۸۴ اولین حلقه انسانی به دور تاسیستات هسته ای تهران را ایجاد کردیم که اولین حرکت مردمی بود. برنامه ریزی کردیم با دوستان که یک حرکت بزر گ در اصفهان داشته باشیم و یک زنجیره انسانی به دور یو سی اف اصفهان داشته باشیم. فکر می کنم که خبرنگار صدای آلمان بود که از لحظه ای که ما تبلیغاتمان در دانشگاههای تهران را شروع کردیم که ما فردا چند اتوبوس از بجه ها را می خواهیم به تهران ببریم، آن خبرنگار گفت ما از شما می خواهیم فیلم بگیریم. آن روز تعداد زیادی از دانشجوهای اصفهانی و حتی بچه های دبیرستانی خودجوش اعلام کردند که ما هم می خواهیم بیاییم. دیک حرکت بزرگی ایجاد شد که حدود ۲۰۰۰ نفر دور تاسیسات هسته ای زنجیره انسانی تشکیل دادند.

هم چنین در بخش سیاسی می خواستیم عدالت بین المللی را مطرح کنیم. موضوع غزه و کاروان حمایت از جنگ۳۳ روزه، واکنش  ها به آمریکای لاتین مثل ونزوئلا یا کوبا و بولیوی که آن زمان اوج حکوت مورالس و چاوز و کاسترو بود. در عرصه بین المللی که نگاه های ضد استعماری جدی قبل از انقلاب وجود داشت که جریان های شبه کمونیستی بودند.

ما به منظومه ی عدالتخواهی جمعی نگاه می کردیم، هم فرهنگی هم سیاسی، اجتماعی و بین المللی

یکی از موضوعاتی که هنوز که هنوز است بعد از ۱۵ سال به پاشنه آشبیل نطام اسلامی می دانیم بحث برخورد با مفاسد اقتصادی است.  پیام هشت ماده ای که به جنبش دانشجویی دادند، پیامی که رهبری به جنبش عدالتخواه دادند عمده حرفش مبارزه با مفاسد اقتصادی بود.

ما جلوی قوه قضاییه چند تجمع برگزرا کردیم در اعتراض به عدم برخورد قوه با مفاسد اقتصادی، یادم هست حتی اقای شاهرودی محکم مخالف بود که ب.ز یا عین.الف و … گفته شود. یکی از درگیری های ما با  مجلس و قوه قضائئیه این بود که قانونی تصویب شود که نام مفسدان اقتصادی طبق سیره قرآن واسلام افشا شود. آن زمان طرحی دادیم مبنی بر تشکیل مراسم ختمی برای مبارزه با مفاسد اقتصادی، به بهانه اینکه مهمترین فردی که در جمهوری اسلامی به عنوان نماد فساد اقتصادی مشهور شده بود یعنی شهرام جزایری که ارتشا سنگینی به همه مدیران نظام داده بود، که این فرد یک دفعه از زندان غیبش زد و دوباره دستگیرش کردند و برگرداندند. ما این را به سخره گرفتیم و خواستیم با زبان طنز نشان دهیم و به قوا انتقاد کنیم. ما این مراسم ختم مفاسد اقتصادی را در دانشکده حقوق برگزار کردیم، که یک ساعت قبلش صادق شهبازی آمد گفت که این ها می خواهند بزنند زیرش، گفتند هر کاری کنید الا اینکه اسمی از قوه قضائیه بیاورید. ما هم رفتیم بالا و گفتیم باشه و عین مراسم ختم را برگزار کردیم. از آقای نادران دعوت کردیم که آن زمان نماینده مجلس بودند. وقت اهدای تندیس ها شد و ما تندیس اول را از طرف جنبش عدالتخواه به خاطر مبارزه دولت با مفاسد اقتصادی به وزیر دادگستری دادیم، دومی را به خاطر قوانین سفت و سخت مجلس به حداد عادل که رئیس مجلس بود دادیم، در آخر گفتم یک قوه دیگری هم هست که اینجا اسمش را نمی توانیم بگوییم و در آخر هم یک تندیس را به بدل آقای شهرام جزایری می دهیم.

لینک کوتاه:    
https://edalatkhahi.ir/?p=38797

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه