توسط : تجمعات شبانه؛ آخرین سنگر عاملیت مردم در برابر خطاهای محاسباتی و سازش
یادداشت خانم کوثر گودرزی، عضو شورای مرکزی اتحادیه جنبش عدالت‌خواه دانشجویی پیرامون زمزمه تصمیم بر جمع‌‌آوری تجمعات
گزارش‌ها و نشانه‌های موجود، حاکی از آن است که جریانی در تلاش است تا با بهانه‌ها واهی،تحت عنوان «رفع مزاحمت برای شهروندان» یا «بهبود تردد در معابر» تجمعات شبانه پس از مراسم تشییع را متوقف کند و فشار برای جمع کردن این محافل را افزایش دهد.
باید صریح بگوییم: این اقدام، صرفاً یک مدیریت ترافیکی یا رفع مزاحمت شهری نیست؛ بلکه یک «مانور سیاسی» برای برداشتن فشار از روی دوش کسانی است که می‌خواهند صدای ملت را خاموش کنند.
اگر بهانه، ایجاد مزاحمت برای مردم یا بستن معابر اصلی است، راهکارهای ساده‌ای وجود دارد که هر کسی با اندک تفکر می‌داند. ساعت برگزاری تجمعات قابل تنظیم است و تمرکز تجمعات را می‌توان از میادین اصلی به محله‌ها منتقل کرد تا هم تجمعات پخش شوند و هم معابر باز بمانند. اما حقیقت این است که هدف، «تغییر مکان» یا «تغییر زمان» نیست، بلکه هدف «توقف» است. هدف این است که مردم از صحنه حذف شوند و عاملیتشان سلب شود.
باید پرسید: وقتی مجلس را برای ۱۳۵ روز تعطیل کردید و پیش از آن هم با رویکرد «وفاق‌گرایانه» و بی‌ثمر، اجازه ندادید کار خاصی از مجلس بیرون بیاید، حالا چرا روی تجمعات مردم حساس شده‌اید؟ در حالی که مجلس را به بن‌بست کشاندید، حالا می‌خواهید یکی از معدود اهرم‌های فشار مردمی را هم بگیرید؟
تراکت‌ها، پلاکاردها و فریادهای مردم در میادین، تنها ابزاری است که مردم برای اجرای وظیفه‌ای که مقام معظم رهبری بر دوششان گذاشته، در اختیار دارند. تلاش برای بستن این تجمعات، دقیقاً در راستای پروژه‌ی جریان «سازش‌طلب» است؛ همان جریانی که می‌خواهد توافقاتی دور از اصول و ضد مصالح ملی را پیش ببرد و هرگاه مردم نقد کردند، با ادعای «هماهنگی با مقام معظم رهبری»، آن‌ها را به سکوت دعوت کند.
بندهای این زنجیره را کنار هم بگذارید: تعطیلی مجلس، تلاش برای خفه کردن صدای مردم در میادین و پیشبرد توافقات ضعیف. همه‌ی این‌ها یک هدف دارند: حذف مردم از معادلات سیاسی کشور.
در شرایطی که همگان، از جمله آقای قالیباف، می‌دانند که کشور در وضعیت جنگی است و این جنگ تمام نشده، سکوت جایز نیست. توافقاتی که امروز شاهدش هستیم، ضعیف‌اند و ضامن امنیت نخواهند بود؛ گواه این مدعا، نقض‌های مداوم و جاری است. ما با وضعیتی روبرو هستیم که ممکن است کشور را به سمت آتش جنگ و درگیری‌های شدیدتر ببرد.
در چنین شرایطی، تجمعات مردمی نه تنها نباید جمع شوند، بلکه باید با قدرت بیشتری ادامه یابند. مردم باید تا لحظه‌ی تعیین تکلیف نهایی مذاکرات و رسیدن به یک امنیت واقعی، در صحنه بمانند. هرگونه تلاش برای عقب راندن مردم از میادین و محله‌ها، در واقع کمک به دشمن و تقویت دست سازش‌طلبانی است که می‌خواهند امنیت کشور را با بهای سکوت مردم معامله کنند.
*عاملیت مردم، تنها سدی است در برابر توافقات تسلیمی. تجمعات باید بمانند، چون حقیقت در صدای مردم است، نه در اتاق‌های بسته سازش‌گران.*
