یمن، روح یک جهان بی روح

یادداشت ابوالفضل بختیاری، عضو شورای مرکزی اتحادیه جنبش عدالتخواه دانشجویی پیرامون مقاومت و مجاهدات اخیر ملت یمن

به مناسبت سالروز هفت اکتبر و طوفان الاقصی*

به فهرست فقیرترین کشورهای جهان که نگاه کنید، در انتهای فهرست نامی آشنا می‌بینید: یمن! سالها پیش، رهبر انصارالله یمن، همین فقیرترین کشور جهان، گفته بود ما می‌خواهیم نان خود را با مردم فلسطین تقسیم کنیم. پس از آن،  سیدحسن نصرالله در خطابی عمومی به عبدالمک گفت مگر شما در این محاصره نانی هم دارید که با فلسطینیان تقسیم کنید؟ آن هم  زمانی که  بعضی از اعراب در اموال شخصی خود میلیاردها دلار دارند؟ همین فقیرترین مردمان جهان، حالا تبدیل به تیتر اول رسانه‌های دنیا شده‌اند که چگونه با دستان خالی جلوی ارتش میلیارد دلاری عربستان ایستاده‌اند و او را تحقیر می‌کنند.

پنج دهه پیش، میشل فوکو اندیشمند فرانسوی به ایران سفر کرد تا انقلاب ایران را بی‌واسطه ببیند. آن روزها فوکو انقلاب ایران را «روح یک جهان بی‌روح» خواند. در جهانی که «مصرف» غایت زندگی انسان شده است، «انسانی جدید» ظهور کرده بود. انسانی که درد «دیگری» داشت و از رهایی سخن می‌گفت. از اینکه باید تا آخرین خاکریز سلطه و تا «رفع فتنه از عالم» جنگید، انسانی جدید که جهانی جدید را طلب می‌کرد.

حوثی‌ها مشکلات خود را دارند!

حالا، پنجاه سال بعد از فوکو باز مردمی ظهور کرده‌اند که خود محاصرۀ دارویی شده‌اند اما موشک‌ها و پهپادهای خود را به نام غزه و فلسطین نام‌گذاری می‌کنند. مردمی که فقیرترین مردم دنیا خوانده می‌شوند اما درد «دیگری» را دارند و مشکلات دنیا را، مشکل خود می‌دانند
جمله‌ای که رییس جمهورمان در حاشیۀ اجلاس شانگهای گفت، نشاندهندۀ این است که او اساسا نمی‌داند حوثی‌ها چه می‌کنند… همزمانی تاسف‌بار بمباران یمن توسط سعودی با حضور قائم‌پناه در جشن ملی عربستان، بیش از هر چیز همین گسستگی سیاستمدار ایرانی از واقعیت را نشان می‌دهد. آقای رئیس‌جمهور اساسا متوجه نیست که این انسان نوظهور، انسانی است که بیشتر از دغدغۀ خوراک و پوشاک خودش، دغدغه‌مند عدالت در جهان است.

عبرت سوریه، الگوی یمن

دو سال پیش وقتی ابومحمد الجولانی کت و شلوار به تن کرد و به جای کلاشینکف، کراوات زد، بسیاری از آیندۀ روشن سوریه صحبت کردند؛ از اینکه حالا سوریه تبدیل به الگوی توسعه خواهد شد و پس تنش‌زدایی با گنده‌لات منطقه، سوریه کشوری توسعه‌یافته خواهد شد. حالا با گذشت دو سال، هنوز مناطقی از سوریه تحت اشغال رژیم صهیونیستی است و هر از چندگاهی جنگنده‌های صهیونیستی نقطه‌ای از سوریه را به آتش می‌کشند. هم‌زمان، وقتی صهیونیست‌ها در خاک سوریه پیش‌روی می‌کردند، مبارزان یمنی تنگۀ باب‌المندب را از آن خود کرده‌اند.
امروز انصارالله یمن بیشتر از هر چیز، الگویی است از اینکه چگونه مستضعفان وارثان زمین خواهند بود و سوریه هم درس عبرتی است برای تمام کسانی که فکر می‌کنند هزینه سازش، کمتر از مقاومت است.

سه سال بعد از طوفان

سومین سالگرد طوفان، فرصت خوبی برای بررسی کارنامۀ کشورها در مواجهه با این بحران اخلاقی است. حالا سه سال است که اسرائیل، در روز روشن کودک می‌کشد و دنیا، بی‌تفاوت فقط نگاه می‌کند. در این دنیای بی‌اخلاق و بی‌روح، فقیرترین کشور دنیا پشتیبان غزه است.
غافلگیری کشور ما در جنگ‌های ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، نشان داد که در جهان پس از ۷ اکتبر، جنگ نه یک انتخاب، که یک اضطرار است و کشوری که به استقبال جنگ نرود، طعمۀ جنگ افروزان خواهد بود.