
جزوه ای که پیش رو داردید شامل دوقسمت است .
1-منشور روحانیت 2- خطبه منا
در قسمت اول، خطبه تکان دهنده حضرت اباعبدا… الحسین در صحرای منا در ذی الحجه سال 60ه.ق ،یعنی یک ماه قبل از حادثه ی عاشورا قرار دارد. حسین بن علی)ع( این خطبه را در جمع قریب به ۲۰۰نفر از صحابی پیامبر و۵۰۰ نفر از تابعین و صدها تن از آگاهان امت ایراد میکند و مدتی بعد عازم صحرای کربلا میشود. حضرت در این خطبه ضمن بیان دلایل سکوت علماء در مقابل مظالم حکومت طاغوتی یزید، دلیل اصلی حرکت خود را امر به معروف و نهی از منکر و برقراری عدالت اجتماعی اعلام کرده و حتی به بیان مصادیق آن در جامعه میپردازد. باشد که ما نیز در طریق عدالتخواهی، رهرو راه حسین )ع( باشیم.
در قسمت دوم، منشور روحانیت قرار دارد. منشور روحانیت که 3 اسفندماه 67 توسط حضرت امام صادر گردید مهمترین سند رفتاری روحانیت اصیل انقلابی است. پیر جماران به خوبی و با تفصیل، ویژگی های روحانیت متعهد را برمیشمارد و جهتِ تشخیص روحانیون اصیل و انقلابی از روحانیون مدعی و غیر انقلابی ،ملاک و خط کش ارائه می نماید.
خمینی کبیر در منشور روحانیت، به خوبی تناسب روحانیت اصیل و انقلابی را با مبارزه و «خون» و خونِ دل خوردن ترســیم می نمایند و با ارائه ملاک هایی چون « صدها سال است که روحانیت اسلام تکیه گاه محرومان بوده است» و « روحانیت متعهد، به خون سرمایه داران زالو صفت تشنه است و هر گز با آنان سر آشتی نداشته و نخواهد داشت» و « احساس مسئولیت در برابر توده ها، روحانیت را زنده و پایدار و محبوب ساخته است» و … سعی در جدا نمودن خط روحانیت اصیل و انقلابی از روحانیت وابسته و مقدس مآب نموده اند.
شدت انتقاد و بغض امام روح الله از مقدس نماهای متحجر به قدری زیاد است که ایشان در تعبیری دردآور ،نهایت انزجار و تنفر خویش را نسبت به این قشر ابراز می دارد؛ آنجا که در این پیام می فرمایند: « خون دلی که پدر پیرتان از این دسته متحجر خورده است هر گز از فشارها و سختیهای دیگران نخورده است».
منشور روحانیت به واقع مرجعی مهم و جدی برای شناخت مقدس نمایان و متحجران – که یکی از مهم ترین خطرهای پیشــه روی انقلاب اسلامی هستند – می باشد. امام در این پیام، ضمن تشریح وضع اسفبار حوزه های علمیه در ابتدای نهضت اسلامی، با تندترین عبارات، به توصیف روحانیت محافظه کار و گوشه نشین میپردازد و بیان میدارد که : « تردیدی ندارم اگر همین روند ادامه می یافت، وضع روحانیت و حوزه ها، وضع کلیساهای قرون وسطی می شد…». مطالعه این جزوه، هر خواننده ای را متوجه عمق و شدت درگیری امام و یاران امام، با جریان متحجرین و مقدس مآبان لانه کرده در حوزه های علمیه میکند .
این پیام در قالب عباراتی روان با ادبیاتی چنان فاخر و شعفانگیز بیان شده است که خواننده را به نهایت شور و اشتیاق میکشاند و با خود به دنیای علم و حکمت و قیام و مبارزه رهنمون میسازد.


