توسط : نامه اتحادیه جنبش عدالتخواه دانشجویی خطاب به دکتر پزشکیان پیرامون دستفرمان اقتصادی کشور
▫️چرخه آزادسازی-تورم-جنگ را پایان دهید!
باسمه تعالی
در رسانههای عمومی چنین القا میشود که ما در جنگ اقتصادی قرار داریم. این گفته بهحق است، اما این جنگ با کیست؟ اگرچه کسی منکر فشارهای بیرونی دیگر کشورها نیست، اما به نظر میرسد که متولیان حکمرانی اقتصادی نیز با تصمیمات غلط خود نبرد دیگری را علیه مستضعفین آغاز کردهاند.
▫️طی حدود دو سال اخیر با روند صعودی تورم مواد غذایی مواجه بودهایم که فشار آن بیشتر بر اقلام مصرفی و کالاهای اساسی وارد شده است. بر پایه گزارشهای مرکز آمار، نرخ رشد قیمت روغن مایع ۳۰۸ درصد بوده است. عمده تورم تحمیلی در این مقطع بر دهکهای پایین وارد شده است، بهگونهای که تورم نقطهای کل برای دهک دوم ۸۴ درصد و برای دهک دهم حدود ۷۰ درصد است.
وقایع پس از حذف ارز ترجیحی که سفره مردم را با بهانه حذف رانت مورد هجوم قرار داد، به رخدادهای ۱۸ و ۱۹ دی انجامید. امروز عیان شده است که جنگ آغازشده در ۹ اسفند و شهادت رهبر انقلاب، نتیجه همان جراحی خونین اقتصادیای است که بدون درک زمان و بیتوجهی به سفره مردم رخ داد.
ایده تاریخگذشته آزادسازی و واگذاری که معمولاً با نقاب مردمیسازی به خورد تصمیمگیران و ملت داده میشود، بستری برای سرمایهداری رانتی شده است؛ یک روز با بلوای هفتتپه صدایش درمیآید و روزی دیگر با حذف ارز ترجیحی نقابش میافتد.
▫️امروز نیز همان سرمایهداران رانتزاده، در میانه جنگ و کاملاً بینسبت با آن، به آزادسازیها و بازارسپاری رفاه طبقات محروم و متوسط روی میآورند. رئیسجمهور علناً تصریح میکنند: «کسی که شعار میدهد باید پای شعارش بایستد.» مردم ایستادهاند؛ ولی اگر خودتان هم جمعبندی دارید در جنگ هستیم، غیرجنگیترین سیاستهای ممکن را پیش نگیرید.
▫️لقلقه «واقعیسازی قیمتها»، ابزاری که سالیان سال پتکی بر سر مستضعفان خمینی بوده است، یک پرسش ساده را پررنگ میکند: پس از رشد ۳۷۵ درصدی قیمت روغن جامد در یک سال (فروردین ۱۴۰۴ تا فروردین ۱۴۰۵)، چه زمانی قرار است این قیمتها «واقعی» شوند؟ واقعیت مورد انتظار آقایان زمانی رخ میدهد که جمهوری اسلامی تمام شده باشد؛ وگرنه کارگر حداقلبگیری که بنا بر آمار فروردین امسال باید ۶۶ درصد از حقوق خود را فقط برای خوراک بدهد، در کدام تصویر از واقعیت زندگی میکند؟ این افراد البته تصویری از واقعیت ندارند و در جمهوری اسلامیِ جهانی موازی زندگی میکنند.
▫️حکمران اقتصادی کشور باید در کنار مردم گارد جنگی بگیرد و رودربایستی را کنار بگذارد. امروز باید بفهمیم که در جنگی وجودی و تمامعیار با تمامی باطل هستیم. اگر حکمران چنین رویکردی داشته باشد، باید درک کند که شرایط جنگی زمان اجرای سیاستهای قیمتی نیست، بلکه راهکارهای غیرقیمتی برای حل مسائل کشور، افزونبر دردسترسبودن، در عمل شدنیتر و عقلانیترند. سیاستگذار باید بهجای آنکه تورم را به جنگ نسبت دهد، به فکر نرخ سبد کالایی باشد که بنا به گفته بیشتر دولتمردان قرار بود با نرخ تورم تعدیل شود.
▫️سیاستگذار اقتصادی ما انگار از گفتوگو با مردم میترسد. تمام تصمیمات اقتصادی، بدون آنکه با مردم در میان گذاشته شود، گرفته میشود؛ حال آنکه آگاهی از وضعیت اقتصادی کشور حق مردم است و برای اتخاذ سیاست باید آنان را فراتر از «مشترکین کممصرف» شناسایی کرد. در دوران کرونا همین مردم بودند که اقدامات بهداشتی و مواسات را چنان گسترده و کارآمد انجام دادند که ناظران بیرونی انگشت حیرت به دندان گزیدند.
برای مشارکت دادن مردم نیز استفاده از ظرفیت قانون اساسی کشور کافی است؛ لازم است اصل ۴۴ را بهطور کامل خواند و از آن مهمتر، باید دانست که پیش از این اصل، ۴۳ اصل دیگر وجود دارد که بر حضور تعاونیها در صحنهٔ اقتصادی تأکید میکند؛ نه بهعنوان پوششی برای رانت یا سهمخواهی، بلکه بهعنوان بستری برای حضور فعال مردم در عرصهٔ تولید و مصرف. در این لحظه که مردم، حتی به تعبیری، همدلتر از سال ۱۳۵۷ هستند، تنها امکان تحقق اقتصادیِ مبتنی بر رفاه اجتماعی بهجای منافع شخصی، در بستر تعاونیهای تولید و مصرف است.
▫️برای آنکه کشور بتواند در جنگ تابآوری لازم را داشته باشد و حداقل روند توسعه را حفظ کند، باید رشد فعلی GDP حفظ شود که لازمه آن حفظ قدرت خرید مردم و حفظ سمت تقاضاست. این مهم از یک سو با تثبیت قیمتهای موجود و از سوی دیگر با واقعیسازی دستمزد کارگران و کارمندان تحقق مییابد.
▫️حتی اگر فرض کنیم سبد کالا و یارانه پرداختی توانسته باشد زیان ناشی از حذف ارز ترجیحی را جبران کند، در وضعیت کنونی دولت باید کالاهای تحت پوشش کالابرگ را افزایش دهد و افزونبر آن، به هر شکل ممکن از سفره و مصرف مردم حمایت کند تا کشور گرفتار رکود تورمی نشود.
